ROZPORZĄDZENIE
RADY MINISTRÓW
z dnia 11 grudnia 1996 r.
w sprawie wprowadzenia okresowego zakazu podwyższania cen umownych energii cieplnej.
(Dz. U. z dnia 30 grudnia 1996 r.)
Na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz. U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 100, poz. 442, z 1993 r. Nr 11, poz. 50, z 1994 r. Nr 111, poz. 536 i z 1996 r. Nr 106, poz. 496) zarządza się, co następuje:
§ 1. 1. Wprowadza się, na okres do dnia 31 grudnia 1997 r., zakaz podwyższania cen umownych energii cieplnej, z zastrzeżeniem § 2 i 4.
2. Zakaz podwyższania cen dotyczy cen stosowanych przez producentów energii cieplnej i dystrybutorów tej energii, zakupywanej od producentów, jak i pochodzącej z własnej produkcji, oraz cen stosowanych przez jednostki nowo utworzone, jak i nowo tworzone jednostki gospodarcze, kontynuujące działalność jednostek zlikwidowanych, podzielonych lub przekształconych.
3. Za cenę energii cieplnej, w rozumieniu rozporządzenia, uważa się także ceny za ogrzewanie i podgrzanie wody użytkowej, ustalone w formie opłat ryczałtowych (np. opłata za 1 m2 powierzchni, za jedną osobę).
§ 2. 1. Ceny umowne energii cieplnej, o których mowa w § 1, mogą być podwyższane wyłącznie w przypadku wzrostu, po dniu wejścia w życie rozporządzenia, następujących czynników niezależnych od jednostki gospodarczej (sprzedawcy):1) cen paliw technologicznych na podstawie dokumentów źródłowych zakupu, jednakże pod warunkiem zakupu tych paliw:
a) z tego samego źródła i od tego samego dostawcy lub
b) w drodze przetargu, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych (Dz. U. Nr 76, poz. 344 i Nr 130, poz. 645 oraz z 1995 r. Nr 99, poz. 488),
2) kosztów składowania paliw technologicznych oraz kosztów składowania i wywozu odpadów paleniskowych,
3) cen energii elektrycznej oraz stawek taryfowych za wodę i wprowadzanie ścieków,
4) cen usług transportowych, a w przypadku korzystania z transportu własnego, cen paliw i olejów silnikowych,
5) stawek: podatków, opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska, obowiązkowych ubezpieczeń majątkowych oraz funduszu obciążających koszty, z wyjątkiem podwyższenia stawek o charakterze sankcyjnym (kary) - zaliczanych na podstawie odrębnych przepisów do kosztów uzyskania przychodów,
6) cen usług pocztowych i telekomunikacyjnych,
7) odpisów amortyzacyjnych od nowo wprowadzonych do ewidencji księgowej, po dniu 1 stycznia 1997 r., środków trwałych służących do bezpośredniej produkcji, przesyłu i przetwarzania energii cieplnej (takich jak: kotły, zespoły i części kotłów, urządzenia regulacyjne i pomiarowe, kominy, urządzenia bezpośrednio związane z ochroną środowiska, urządzenia uzdatniania wody, sieci cieplne, przepompownie, węzły cieplne itp.) oraz odpisów amortyzacyjnych związanych z aktualizacją wyceny środków trwałych na dzień 1 stycznia 1995 r.,
8) wynagrodzeń zaliczanych w ciężar kosztów, zgodnie z ustawą z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń w podmiotach gospodarczych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 43, poz. 221), oraz narzutów do płac,
9) cen materiałów zaopatrzeniowych i usług powodujących wzrost kosztów remontów i konserwacji, jednakże w skali nie wyższej niż wskaźnik wzrostu cen produkcji sprzedanej przemysłu.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do cen umownych energii cieplnej zakupywanej przez dystrybutorów od producentów. W takim przypadku za przyczynę wzrostu kosztów, niezależnych od sprzedawcy, uznaje się również wzrost cen energii cieplnej dokonany przez producentów według zasad określonych w rozporządzeniu.
3. Przy podwyższaniu cen energii cieplnej przez dystrybutorów, w części odnoszącej się do skutków podwyżek cen energii cieplnej dokonywanych przez producentów, należy przyjmować strukturę zakupu tej energii według poszczególnych producentów w 1996 r.
4. W cenie energii cieplnej uwzględnia się 97% skutków wzrostu wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 8, natomiast wzrost pozostałych czynników niezależnych od jednostki gospodarczej (sprzedawcy), określonych w ust. 1, uwzględnia się w pełnej wysokości.
5. Ceny umowne energii cieplnej mogą być podwyższane w przypadku zmiany stawki podatku od towarów i usług.
§ 3. 1. Jednostka gospodarcza (sprzedawca), która po dniu wejścia w życie rozporządzenia zamierza podwyższyć cenę, jest zobowiązana do sporządzenia kalkulacji wzrostu cen (stawek taryfowych), zgodnie z przepisami § 2, w której uwzględnia wyłącznie wzrost czynników od niej niezależnych, który nastąpi w okresie od sporządzenia ostatniej kalkulacji wzrostu cen.
2. Skutki wzrostu poszczególnych czynników niezależnych od jednostki, wymienionych w § 2, uwzględnia się w kalkulacji, o której mowa w ust. 1, przyjmując proporcjonalny ich udział w strukturze rodzajowej kosztów według wykonania za 1996 r.; w przypadku dokonywania podwyżek cen energii cieplnej w I kwartale 1997 r., jednostka gospodarcza (sprzedawca) może przyjmować strukturę rodzajową kosztów za 1995 r.
3. Skutki, o których mowa w ust. 2, odnosi się do cen (stawek taryfowych) ostatnio stosowanych. W okresie obowiązywania zakazu podwyższania cen jednostka gospodarcza (sprzedawca) nie może wprowadzać nowych systemów taryfowych.
4. W przypadku stosowania przez jednostkę gospodarczą (sprzedawcę) różnych cen energii cieplnej w okresie grzewczym i poza tym okresem, wzrost cen powinien być odnoszony odpowiednio do cen stosowanych w poszczególnych okresach roku.
§ 4. W przypadku stosowania rozliczeń w systemie opomiarowanym według taryfy dwuczłonowej (opłata stała i opłata zmienna), sprzedawca może dokonywać zmiany relacji opłaty stałej i opłaty zmiennej w łącznej opłacie według zasad określonych w załączniku do rozporządzenia.
§ 5. Jednostka gospodarcza (sprzedawca), która nie dokonała podwyżki cen energii cieplnej do dnia 31 grudnia 1996 r., uwzględniającej wzrost kosztów od niej niezależnych, który wystąpił przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, może dokonać podwyżki cen na zasadach określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 11 kwietnia 1995 r. w sprawie wprowadzenia okresowego zakazu podwyższania cen umownych energii cieplnej (Dz. U. Nr 44, poz. 227 i Nr 140, poz. 689), z tym że we wzroście cen energii cieplnej skutki wzrostu cen paliw technologicznych można uwzględnić według zasad określonych w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia.
§ 6. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się w przypadku zawarcia między Ministrem Finansów a jednostkami gospodarczymi porozumień w sprawach cen umownych energii cieplnej, na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz. U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 100, poz. 442, z 1993 r. Nr 11, poz. 50, z 1994 r. Nr 111, poz. 536 i z 1996 r. Nr 106, poz. 496).
§ 7. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.
Jednostki gospodarcze (sprzedawcy) energii cieplnej powinny dążyć do tego, aby udział opłaty stałej, stosowanej w rozliczeniach za energię cieplną w systemie opomiarowanym według taryfy dwuczłonowej (opłata stała i opłata zmienna), nie przekraczał poziomu 40% łącznej opłaty za energię cieplną w skali roku.
W przypadku gdy udział opłaty stałej jest wyższy, tj. gdy przekracza 40% łącznej opłaty, można dokonać zmiany relacji tych opłat według zasad określonych w niżej podanych wzorach:
Pł = Psd + Pzd = Psn + Pzn
Psn Ł 0,4 Pł
Ps = CMW x JMW x N
Pz = CGJ x Q,
gdzie:
Pł - łączna opłata za energię cieplną w skali roku,
Psd - opłata stała wynikająca z ceny (stawki taryfowej opłaty stałej) dotychczasowej,
Pzd - opłata zmienna wynikająca z ceny (stawki taryfowej opłaty zmiennej) dotychczasowej,
Psn - opłata stała wynikająca z ceny (stawki taryfowej opłaty stałej) nowej,
Pzn - opłata zmienna wynikająca z ceny (stawki taryfowej opłaty zmiennej) nowej,
Ps - wartość opłaty stałej w skali roku,
CMW - cena jednostkowa (stawka taryfowa) stała za 1 MW mocy cieplnej zamówionej przez odbiorców energii cieplnej, wobec których stosuje się rozliczenia opłat za energię cieplną w taryfie dwuczłonowej,
JMW - moc cieplna zamówiona przez odbiorców energii cieplnej, wobec których stosuje się rozliczenia opłat za energię cieplną w taryfie dwuczłonowej, w MW według stanu na dzień 31.12.1996 r.,
N - liczba okresów pobierania opłaty stałej w ciągu roku,
Pz - wartość opłaty zmiennej w skali roku,
CGJ - cena jednostkowa (stawka taryfowa) zmienna za 1 GJ dostarczonej energii cieplnej,
Q - ilość energii cieplnej sprzedanej w 1996 r. odbiorcom, wobec których stosuje się rozliczenia opłat za energię cieplną w taryfie dwuczłonowej, w GJ.
