17 marca 2010 r. wchodzi w życie rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 lutego 2010 r. w sprawie przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności na zasadach określonych dla spółdzielni socjalnych (Dz. U. Nr 30, poz. 155).

Rozporządzenie określa szczegółowe warunki i tryb przyznawania bezrobotnemu ze środków Funduszu Pracy jednorazowo środków na założenie lub przystąpienie do spółdzielni socjalnej oraz formy zabezpieczenia zwrotu środków Funduszu Pracy przyznanych jednorazowo na założenie lub przystąpienie do spółdzielni socjalnej, w przypadku niedotrzymania warunków umowy dotyczącej ich przyznania.

17 marca 2010 r. wchodzi w życie rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 30, poz. 156).

Wprowadzone zmiany mają charakter porządkowy w związku z odrębną regulacją w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej dnia 17 lutego 2010 r. (Dz. U. Nr 30, poz. 155) zasad przyznawania bezrobotnemu ze środków Funduszu Pracy jednorazowo środków na założenie lub przystąpienie do spółdzielni socjalnej.

Wprowadzono również dodatkowe wymagania jakie musi spełnić bezrobotny składający wniosek o przyznanie środków z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej. Zgodnie z nowelizacją bezrobotny w okresie 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku:

- nie może odmówić, bez uzasadnionej przyczyny, przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.);

- z własnej winy nie może przerwać, szkolenia, stażu, wykonywania prac społecznie użytecznych lub innej formy pomocy określoną w ustawie o promocji zatrudnienia;

- po otrzymaniu skierowania podjął szkolenie, przygotowanie zawodowe dorosłych, staż lub inną formę pomocy określoną w ustawie o promocji zatrudnienia.

Na wniosek Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych mając na uwadze ochronę danych osobowych, określono zakres niezbędnych danych osobowych poręczycieli.

12 marca 2010 r. wchodzi w życie ustawa z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 28, poz. 146) zmieniająca:

- ustawę z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92);

- ustawę z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362);

- ustawę z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415).

11 marca 2010 r. wchodzi w życie ustawa z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 21, poz. 105), zmieniająca ustawę z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851).

W ramach Rady Sanitarno-Epidemiologicznej utworzono Zespół do spraw Suplementów Diety, będący organem opiniodawczo-doradczym Głównego Inspektora Sanitarnego i określono jego zadania.

11 marca 2010 r. wchodzi w życie rozporządzenie z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 36, poz. 203).

9 marca 2010 r. wchodzi w życie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad dokonywania rozliczeń emerytur wojskowych i wojskowych rent inwalidzkich oraz sposobu ich zmniejszania w trakcie roku kalendarzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 137).

3 marca 2010 r. opublikowano wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 lutego 2010 r. sygn. akt P 16/09 (Dz. U. Nr 31, poz. 167).

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że §2 ust. 1 pkt 6 powołanego rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. przez to, że nie dotyczy zleceniobiorców wykonujących pracę zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę w zakresie wartości świadczeń rzeczowych wynikających z przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy oraz ekwiwalentów za te świadczenia wypłacanych zgodnie z przepisami wydanymi przez Radę Ministrów lub właściwego ministra, a także ekwiwalentów za pranie odzieży roboczej , używanie odzieży i obuwia własnego zamiast roboczego jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. Orzeczenie Trybunału wchodzi w życie z dniem 4 marca 2011 r.