Na podstawie art. 25 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 83, poz. 760) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

§ 3. Przepisy dotyczące dowódcy jednostki wojskowej stosuje się odpowiednio do:

§ 4. 1. Żołnierz, który uległ wypadkowi, niezwłocznie, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala, melduje o wypadku swojemu przełożonemu.

2. Przełożony po powzięciu wiadomości o wypadku melduje o tym dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.

§ 5. 1. W razie wypadku dowódca jednostki wojskowej, w której poszkodowany żołnierz pełni służbę, powołuje niezwłocznie komisję powypadkową w celu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku.

2. W skład komisji powypadkowej wchodzą co najmniej 3 osoby, w tym:

3. W skład komisji powypadkowej nie mogą wchodzić osoby, które są zainteresowane wynikiem działania komisji, zwłaszcza gdy może mieć on wpływ na ich odpowiedzialność, oraz osoby będące świadkami wypadku.

4. Jeżeli wypadkowi uległ dowódca jednostki wojskowej, komisję powypadkową powołuje jego bezpośredni przełożony.

§ 6. 1. Do zadań komisji powypadkowej należy ustalenie czasu, miejsca oraz okoliczności i przyczyn wypadku.

2. Komisja powypadkowa może:

3. Przed przesłuchaniem osób, z wyjątkiem poszkodowanego żołnierza, co do okoliczności dotyczących wypadku, uprzedza się te osoby o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań.

4. Z oględzin miejsca wypadku oraz przesłuchania poszkodowanego żołnierza lub innych osób sporządza się protokoły. Wzór protokołu oględzin miejsca wypadku, przesłuchania poszkodowanego żołnierza i świadka określają odpowiednio załączniki nr 1, 2 i 3 do rozporządzenia.

5. Jeżeli wypadek zdarzył się na terenie jednostki wojskowej stacjonującej w innym garnizonie, przewodniczący komisji powypadkowej może zwrócić się do dowódcy tej jednostki o dokonanie czynności określonych w ust. 2 pkt 1, 2 i 6 oraz nadesłanie zebranych materiałów.

6. Organy wojskowe oraz żołnierze i pracownicy jednostki wojskowej są obowiązani udzielać komisji powypadkowej wyjaśnień oraz dostarczać dokumenty i inne materiały dotyczące okoliczności wypadku.

§ 7. 1. Komisja powypadkowa sporządza protokół powypadkowy, w którym podaje się w szczególności:

2. Dane dotyczące doznanego przez żołnierza uszczerbku na zdrowiu wpisuje się do protokołu powypadkowego na podstawie dokumentacji medycznej lub opinii lekarza.

3. W razie ustalenia przez komisję powypadkową, że:

4. W razie ustalenia, że wyłączną przyczyną wypadku były okoliczności wymienione w ust. 3 pkt 1, w protokole powypadkowym podaje się:

5. Do protokołu powypadkowego dołącza się całość materiałów zebranych w toku postępowania powypadkowego, w szczególności: protokół oględzin miejsca wypadku, protokoły przesłuchań, oświadczenia, opinie specjalistów, notatki, szkice i fotografie.

6. Wzór protokołu powypadkowego określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

§ 8. 1. W razie niezgodności stanowisk członków komisji powypadkowej co do okoliczności lub przyczyn wypadku, w protokole powypadkowym zamieszcza się stanowisko większości członków komisji; przy równej liczbie głosów decyduje głos przewodniczącego.

2. Członek komisji powypadkowej, który nie zgadza się ze stanowiskiem większości, może dołączyć do protokołu powypadkowego zdanie odrębne z podaniem uzasadnienia swojego stanowiska. W takim przypadku w protokole powypadkowym czyni się wzmiankę o zdaniu odrębnym.

§ 9. 1. Jeżeli w związku z wypadkiem żołnierz poniósł szkodę wskutek utraty, całkowitego zniszczenia lub uszkodzenia przedmiotów osobistego użytku lub przedmiotów służących do wykonywania zawodu, komisja powypadkowa ustala:

2. Ustalenia, o których mowa w ust. 1, wpisuje się do protokołu powypadkowego.

§ 10. 1. Komisja powypadkowa powinna zakończyć postępowanie i sporządzić protokół powypadkowy najpóźniej w ciągu 14 dni od dnia wypadku.

2. W przypadku niesporządzenia protokołu powypadkowego w terminie, o którym mowa w ust. 1, przyczyny opóźnienia podaje się w tym protokole.

§ 11. 1. Protokół powypadkowy przedstawia się niezwłocznie dowódcy jednostki wojskowej, który:

2. W razie gdy w toku dodatkowych ustaleń wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności, sporządza się nowy protokół powypadkowy, który ponownie przedstawia się dowódcy jednostki wojskowej. Poprzedni protokół powypadkowy włącza się do materiałów postępowania powypadkowego.

3. Dowódca jednostki wojskowej podpisuje protokół powypadkowy, zamieszczając w nim swoje stanowisko wobec ustaleń komisji powypadkowej.

§ 12. 1. Egzemplarz podpisanego przez dowódcę jednostki wojskowej protokołu powypadkowego doręcza się, za pisemnym potwierdzeniem odbioru, poszkodowanemu żołnierzowi, a jeżeli żołnierz poniósł śmierć w wypadku - jego małżonkowi. W razie braku małżonka protokół doręcza się pełnoletniemu dziecku żołnierza lub opiekunowi dziecka małoletniego albo rodzicom lub innemu członkowi rodziny, o którym mowa w art. 12 ustawy.

2. Jeżeli w protokole powypadkowym są zawarte informacje stanowiące tajemnicę państwową, doręcza się wyciąg z protokołu z pominięciem tych informacji, o czym czyni się wzmiankę w doręczanym protokole.

3. Żołnierz, który uległ wypadkowi, a w razie jego śmierci osoba, o której mowa w art. 12 ustawy, ma prawo wglądu do akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

§ 13. 1. Żołnierzowi poszkodowanemu w wypadku, a w razie jego śmierci osobie, o której mowa w art. 12 ustawy, przysługuje prawo zgłoszenia pisemnych zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole powypadkowym, w terminie 7 dni od dnia doręczenia protokołu.

2. Zastrzeżenia wnosi się do szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwego do ustalenia prawa do odszkodowania, za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, w której został sporządzony protokół powypadkowy.

§ 14. 1. Dowódca jednostki wojskowej przesyła szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwego do ustalenia prawa do odszkodowania protokół powypadkowy niezwłocznie po upływie terminu, o którym mowa w § 13 ust. 1.

2. Dowódca jednostki wojskowej, przesyłając protokół powypadkowy, dołącza jednocześnie:

§ 15. 1. W razie ujawnienia u żołnierza choroby wymienionej w wykazie ustalonym na podstawie art. 6 ustawy, dowódca jednostki wojskowej, z urzędu lub na wniosek żołnierza, kieruje go do wojskowej komisji lekarskiej w celu stwierdzenia, czy choroba ta powstała w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej, oraz ustalenia uszczerbku na zdrowiu. Dowódca jednostki wojskowej przekazuje jednocześnie komisji posiadaną dokumentację medyczną i opis warunków pełnienia służby wojskowej.

2. Przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej przesyła orzeczenie w sprawie ustalenia związku choroby ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej i stopnia uszczerbku na zdrowiu żołnierza szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwego do ustalenia prawa do odszkodowania, zainteresowanemu żołnierzowi oraz dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz ten pełni służbę.

§ 16. 1. W razie śmierci żołnierza spowodowanej chorobą wymienioną w wykazie ustalonym na podstawie art. 6 ustawy, dowódca jednostki wojskowej z urzędu lub na wniosek osób, o których mowa w art. 12 ustawy, zwraca się do wojskowej komisji lekarskiej o ustalenie, czy przyczyną śmierci żołnierza była choroba powstała w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej. Dowódca jednostki wojskowej przekazuje jednocześnie komisji posiadaną dokumentację medyczną, opis warunków pełnienia służby wojskowej i informację, o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 2.

2. Przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej przesyła orzeczenie w sprawie ustalenia, czy przyczyną śmierci żołnierza była choroba powstała w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej, szefowi wojewódzkiego sztabu wojskowego właściwego do ustalenia prawa do odszkodowania, dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełnił służbę, oraz członkowi rodziny, o którym mowa w art. 12 ustawy.

§ 17. Tryb postępowania przed wojskową komisją lekarską w przypadkach, o których mowa w § 15 ust. 1 i § 16 ust. 1, określają przepisy wydane na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy.

§ 18. 1. Właściwość szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego do ustalenia prawa do odszkodowania określa się, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, według stałego miejsca stacjonowania jednostki wojskowej:

2. Jeżeli wypadkowi uległ szef wojewódzkiego sztabu wojskowego lub jego zastępca, dowódca okręgu wojskowego, w którego zasięgu działania znajduje się siedziba tego sztabu, wskazuje szefa innego wojewódzkiego sztabu wojskowego jako właściwego dla danej sprawy.

3. Właściwość szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego do ustalenia prawa do odszkodowania w stosunku do osób, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 2 ustawy, określa Minister Obrony Narodowej.

§ 19. 1. Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia prawa do odszkodowania z urzędu lub na wniosek żołnierza, a w razie śmierci żołnierza - także na wniosek członka jego rodziny, o którym mowa w art. 12 ustawy.

2. Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego wszczyna postępowanie z urzędu w razie otrzymania:

3. Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego może wszcząć postępowanie z urzędu również przed otrzymaniem protokołu powypadkowego w razie powzięcia wiadomości o wypadku, którego okoliczności i przyczyny nie budzą wątpliwości, jeżeli żołnierz poniósł śmierć w tym wypadku lub doznał ciężkiego uszkodzenia ciała.

§ 20. Jeżeli wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie ustalenia prawa do odszkodowania wpłynie do niewłaściwego organu, organ ten przekazuje go niezwłocznie szefowi właściwego wojewódzkiego sztabu wojskowego.

§ 21. 1. Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego bada i ocenia całokształt sprawy na podstawie wszystkich zebranych dowodów. W szczególności szef wojewódzkiego sztabu wojskowego ustala, czy wypadek, któremu uległ żołnierz, jest wypadkiem, o którym mowa w art. 5 ustawy, i czy nie zachodzą okoliczności określone w art. 7 ustawy.

2. W razie śmierci żołnierza szef wojewódzkiego sztabu wojskowego ustala w szczególności, czy oprócz członków rodziny wymienionych w informacji nadesłanej przez dowódcę jednostki wojskowej nie ma innych osób uprawnionych do odszkodowania.

3. W razie potrzeby szef wojewódzkiego sztabu wojskowego może przeprowadzić postępowanie uzupełniające. Przepisy § 6 ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.

§ 22. 1. W razie ustalenia, że wypadek, jakiemu uległ żołnierz, jest wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego niezwłocznie kieruje żołnierza bezpośrednio, a jeżeli pełni on nadal służbę - za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, do wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia czy uszczerbek, na zdrowiu żołnierza jest skutkiem tego wypadku oraz stopnia uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek tego wypadku. W razie śmierci żołnierza wskutek wypadku szef wojewódzkiego sztabu wojskowego zwraca się do wojskowej komisji lekarskiej o ustalenie, czy śmierć żołnierza jest następstwem tego wypadku.

2. Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego przesyła wojskowej komisji lekarskiej posiadaną dokumentację medyczną oraz protokół powypadkowy.

§ 23. Jeżeli wniosek o przyznanie odszkodowania żołnierz złożył po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej, a szef wojewódzkiego sztabu wojskowego nie posiada protokołu powypadkowego, szef ten niezwłocznie zwraca się do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełnił służbę, a w przypadku likwidacji albo rozformowania tej jednostki wojskowej - do jego bezpośredniego przełożonego, o nadesłanie tego protokołu, a następnie niezwłocznie kieruje żołnierza do wojskowej komisji lekarskiej w celu dokonania ustaleń, o których mowa w § 22 ust. 1. Przepis § 22 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

§ 24. Jeżeli żołnierz złożył wniosek o przyznanie odszkodowania po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej w związku z doznaniem uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego niezwłocznie kieruje go do wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia, czy uszczerbek na zdrowiu jest następstwem choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej oraz stopnia tego uszczerbku.

§ 25. Jeżeli żołnierz złożył wniosek o zwiększenie przyznanego mu odszkodowania wskutek pogorszenia stanu zdrowia pozostającego w związku z wypadkiem lub chorobą, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego niezwłocznie kieruje żołnierza bezpośrednio, a jeżeli pełni on nadal służbę - za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, do wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia, czy ustalony poprzednio uszczerbek na zdrowiu żołnierza uległ powiększeniu.

§ 26. W razie złożenia wniosku o odszkodowanie przez członka rodziny zmarłego żołnierza szef wojewódzkiego sztabu wojskowego niezwłocznie zwraca się do wojskowej komisji lekarskiej o ustalenie, czy śmierć żołnierza jest następstwem wypadku pozostającego w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami tej służby.

§ 27. Jeżeli w sprawie wypadku, któremu uległ żołnierz, jest prowadzone postępowanie karne lub inne postępowanie, a wynik tego postępowania może mieć wpływ na uprawnienia żołnierza lub członków jego rodziny do odszkodowania, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego może odroczyć wydanie decyzji w tej sprawie do czasu zakończenia właściwego postępowania.

§ 28. 1. Decyzję w sprawie prawa do odszkodowania szef wojewódzkiego sztabu wojskowego wydaje najpóźniej w ciągu 14 dni od dnia zebrania wszystkich niezbędnych dokumentów.

2. Wzór decyzji, o której mowa w ust. 1, określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

§ 29. 1. Decyzję doręcza się, za potwierdzeniem odbioru, osobom, których ona dotyczy.

2. Jeżeli żołnierz pełni czynną służbę wojskową, decyzję doręcza się również dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.

§ 30. Szef wojewódzkiego sztabu wojskowego zawiadamia dowódcę jednostki wojskowej, w której poszkodowany żołnierz pełnił służbę, czy wypadek, któremu uległ żołnierz, jest wypadkiem określonym w art. 5 ustawy, a jeżeli jest tym wypadkiem, ponadto, czy zachodzą okoliczności określone w art. 7 ustawy.

§ 31. 1. Wypłaty odszkodowania dokonuje się w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji o jego przyznaniu.

2. Odszkodowanie przysługujące osobom małoletnim wypłaca się do rąk ich prawnego przedstawiciela.

§ 32. W razie wstępnego ustalenia przez wojskową komisję lekarską stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu żołnierza, szef wojewódzkiego sztabu wojskowego może wypłacić zaliczkę na poczet odszkodowania.

§ 33. 1. Jeżeli szef wojewódzkiego sztabu wojskowego uzna, że istnieje szczególnie uzasadniony przypadek przemawiający za przyznaniem żołnierzowi albo członkowi rodziny zmarłego żołnierza jednorazowego odszkodowania w kwocie wyższej niż określona w art. 11 lub 13 ustawy, przedstawia sprawę wraz ze swoją opinią co do zasadności i wysokości odszkodowania Ministrowi Obrony Narodowej za pośrednictwem dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w zakresie zabezpieczenia funkcjonowania tego ministerstwa.

2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach szef wojewódzkiego sztabu wojskowego może wystąpić do Ministra Obrony Narodowej o przyznanie jednorazowego odszkodowania osobom, o których mowa w art. 16 pkt 2 i 3 ustawy, w wysokości określonej w art. 13 ustawy, wskazując przemawiające za tym argumenty. Wystąpienie wnosi się za pośrednictwem dyrektora komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej w zakresie zabezpieczenia funkcjonowania tego ministerstwa.

§ 34. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.¹⁾