ABC a Wolters Kluwer business
Akty PrawneSerwisy BranżoweCała OfertaMarka ABCPress RoomWolters Kluwer Polska
LEX a Wolters Kluwer businessOficyna a Wolters Kluwer business
Akt prawny opublikowany przez




ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ1)

z dnia 24 października 2007 r.

w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: fototechnik, mechanik-monter maszyn i urządzeń, modelarz odlewniczy, monter instalacji i urządzeń sanitarnych, operator maszyn i urządzeń odlewniczych, technik górnictwa odkrywkowego, technik górnictwa podziemnego, technik ochrony środowiska, technik odlewnik i technik technologii drewna

(Dz. U. z dnia 16 listopada 2007 r.)


Na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:


§ 1. 1. Określa się podstawy programowe kształcenia w następujących zawodach objętych klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego, stanowiącą załącznik do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 26 czerwca 2007 r. w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz. U. Nr 124, poz. 860):
  1)   fototechnik - symbol cyfrowy 313[01];
  2)   mechanik-monter maszyn i urządzeń - symbol cyfrowy 723[02];
  3)   modelarz odlewniczy - symbol cyfrowy 721[04];
  4)   monter instalacji i urządzeń sanitarnych - symbol cyfrowy 713[02];
  5)   operator maszyn i urządzeń odlewniczych - symbol cyfrowy 812[03];
  6)   technik górnictwa odkrywkowego - symbol cyfrowy 311[13];
  7)   technik górnictwa podziemnego - symbol cyfrowy 311[15];
  8)   technik ochrony środowiska - symbol cyfrowy 311[24];
  9)   technik odlewnik - symbol cyfrowy 311[26];
  10)  technik technologii drewna - symbol cyfrowy 311[32].
2. Podstawy programowe, o których mowa w ust. 1, stanowią załączniki nr 1-10 do rozporządzenia.

§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

______
1)   Minister Edukacji Narodowej kieruje działem administracji rządowej - oświata i wychowanie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 131, poz. 907).
2)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658 oraz z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180, poz. 1280 i Nr 181, poz. 1292.

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK Nr 1 

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE FOTOTECHNIK

SYMBOL CYFROWY 313[01] 

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
  1)   dobierać techniki zapisu obrazu w zależności od rodzaju informacji;
  2)   dobierać nośniki zapisu informacji obrazowej w zależności od specyfiki i warunków zapisu obrazu;
  3)   kontrolować właściwości użytkowe nośników informacji obrazowej;
  4)   określać warunki ekspozycji nośników obrazu;
  5)   określać warunki oświetleniowe, kształtować formę i kompozycję obrazu;
  6)   określać jakość oraz dokonywać chemicznej obróbki materiałów fotograficznych;
  7)   wykonywać zdjęcia architektury i krajobrazu, zdjęcia katalogowe, reportażowe, reklamowe, dokumentacyjne i studyjne;
  8)   posługiwać się sprzętem fototechnicznym i audiowizualnym;
  9)   przetwarzać informację obrazową z wykorzystaniem technik informatycznych;
  10)  przestrzegać fizykochemicznych i sensytometrycznych parametrów procesów obróbki materiałów światłoczułych;
  11)  opracowywać wyniki fizykochemicznej i sensytometrycznej analizy materiałów fotograficznych oraz procesów obróbki chemicznej;
  12)  wykonywać prace archiwizacyjne;
  13)  podejmować działania reklamowe i marketingowe dotyczące materiałów, sprzętu i urządzeń fototechnicznych;
  14)  posługiwać się obowiązującymi przepisami w trakcie wykonywania pracy;
  15)  rozpoznawać i eliminować zagrożenia związane z procesem pracy;
  16)  posługiwać się językiem obcym w zakresie wspomagającym wykonywanie zadań zawodowych;
  17)  przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
  18)  organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
  19)  stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
  20)  stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
  21)  udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
  22)  kierować zespołem pracowników;
  23)  korzystać z różnych źródeł informacji oraz z doradztwa specjalistycznego;
  24)  prowadzić działalność gospodarczą.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie procesu kształcenia zawodowego, jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych "Podstawy przedsiębiorczości".
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie fototechnik powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
  1)   organizowania i wyposażania stanowisk pracy;
  2)   prowadzenia i nadzorowania procesów technologicznych;
  3)   dokonywania zapisu, przetwarzania i wizualizacji informacji obrazowej.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe:
  1)   chemiczno-fotograficzny;
  2)   fizyczno-technologiczny;
  3)   informatyczny;
  4)   podstawy działalności zawodowej.

BLOK: CHEMICZNO-FOTOGRAFICZNY

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   określać właściwości promieniowania tworzącego informację obrazową;
  2)   wyjaśniać mechanizmy widzenia i postrzegania barw;
  3)   określać przebieg procesów fotograficznych związanych z zapisem informacji obrazowej;
  4)   określać zasady funkcjonowania i posługiwania się sprzętem fototechnicznym;
  5)   prowadzić obróbkę chemiczną materiałów fotograficznych;
  6)   wykonywać zdjęcia z zastosowaniem różnego sprzętu fotograficznego;
  7)   dobierać nośniki rejestracji obrazu;
  8)   określać wpływ technologii wytwarzania halogenosrebrowych materiałów promienioczułych na ich właściwości użytkowe;
  9)   określać przydatność materiałów promienioczułych do rejestracji informacji obrazowej;
  10)  dobierać procesy obróbki dla różnorodnych materiałów promienioczułych;
  11)  klasyfikować materiały promienioczułe według określonego kryterium;
  12)  określać fizykochemiczne właściwości substancji chemicznych stosowanych w fotografii;
  13)  oceniać prawidłowość przebiegu procesów obróbki chemicznej materiałów promienioczułych;
  14)  przewidywać oraz zapobiegać zagrożeniom wynikającym ze stosowania toksycznych odczynników chemicznych;
  15)  określać fotochemiczne podstawy procesów ekspozycji oraz obróbki chemicznej materiałów promienioczułych;
  16)  likwidować następstwa przedostania się substancji chemicznych stosowanych w fotografii do środowiska naturalnego;
  17)  stosować metody utylizacji ścieków i odpadów powstałych podczas produkcji i obróbki chemicznej halogenosrebrowych materiałów promienioczułych;
  18)  określać wielkości fizyczne i fotometryczne stosowane w fotometrii i metrologii fotograficznej;
  19)  określać związki kształtu krzywej charakterystycznej oraz wielkości sensytometrycznych z użytkowymi właściwościami materiałów fotograficznych;
  20)  stosować sensytometryczne metody badań właściwości użytkowych materiałów fotograficznych;
  21)  określać metody badań i oceny właściwości użytkowych niekonwencjonalnych materiałów promienioczułych;
  22)  określać sposoby srebrowego i bezsrebrowego zapisu informacji obrazowej;
  23)  określać podstawowe elementy budowy, zasady działania maszyn i urządzeń stosowanych w fototechnice i chemicznej obróbce materiałów fotograficznych;
  24)  korzystać z różnych źródeł informacji;
  25)  przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas obróbki chemicznej materiałów fotograficznych;
  26)  udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   światło i jego właściwości, widzenie i synteza barw;
  2)   optyka fotograficzna;
  3)   aparaty fotograficzne, źródła światła stosowane w fotografii;
  4)   ekspozycja detektorów obrazu;
  5)   sporządzanie roztworów do obróbki chemicznej materiałów fotograficznych;
  6)   obróbka chemiczna materiałów światłoczułych;
  7)   zasady wykonywania zdjęć nieruchomych przedmiotów płaskich, trójwymiarowych oraz postaci ludzkich;
  8)   zdjęcia architektury i krajobrazu, zdjęcia katalogowe, reportażowe, reklamowe, dokumentacyjne i studyjne;
  9)   fotomakrografia i fotomikrografia;
  10)  techniki specjalne w fotografii;
  11)  klasyfikacja i budowa materiałów promienioczułych;
  12)  właściwości użytkowe halogenosrebrowych materiałów promienioczułych;
  13)  chemikalia fotograficzne, wywoływacze, utrwalacze, wybielacze, kąpiele pośrednie i końcowe;
  14)  chemikalia konfekcjonowane;
  15)  system kodów i oznaczeń halogenosrebrowych materiałów fotograficznych;
  16)  identyfikacja chemiczna substancji stosowanych w fotografii;
  17)  organiczne substancje wywołujące;
  18)  wywoływanie i utrwalanie obrazu fotograficznego;
  19)  regeneracja srebra, utylizacja odpadów produkcyjnych i ścieków pochodzących z obróbki chemicznej;
  20)  budowa klasycznych i elektronicznych detektorów obrazu;
  21)  krzywa charakterystyczna;
  22)  sensytometria materiałów światłoczułych;
  23)  metody bezsrebrowe i niekonwencjonalne;
  24)  przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska.

BLOK: FIZYCZNO-TECHNOLOGICZNY

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   określać makroskopowe właściwości oraz elementarną budowę materii;
  2)   wykorzystywać prawa fizyki do interpretacji zjawisk stanowiących podstawę procesów zapisu informacji obrazowej;
  3)   charakteryzować procesy wytwarzania halogenosrebrowych materiałów światłoczułych;
  4)   dobierać urządzenia i maszyny do wytwarzania halogenosrebrowych materiałów fotograficznych;
  5)   dobierać oraz stosować metody badań i kontroli procesów wytwarzania materiałów światłoczułych;
  6)   określać granulometryczne i krystalograficzne właściwości halogenków srebra;
  7)   dokumentować przebieg procesów technologicznych;
  8)   opracowywać podstawowe receptury technologiczne oraz projekty realizacji zadań;
  9)   określać sensytometryczne właściwości materiałów fotograficznych;
  10)  określać wpływ obróbki chemicznej na właściwości sensytometryczne materiałów fotograficznych;
  11)  określać różnicowe wskaźniki sensytometryczne stosowane w kontroli i regulacji zautomatyzowanych systemów obróbki chemicznej materiałów fotograficznych;
  12)  przeprowadzać kontrolę procesów chemicznej obróbki materiałów fotograficznych z wykorzystaniem standardowych i różnicowych metod sensytometrii fotograficznej;
  13)  cechować, kontrolować oraz obsługiwać urządzenia i przyrządy stosowane w sensytometrii fotograficznej;
  14)  wykorzystywać wiedzę z zakresu strukturometrii fotograficznej;
  15)  sporządzać roztwory do obróbki chemicznej materiałów fotograficznych;
  16)  obsługiwać procesory fotograficzne;
  17)  organizować stanowiska pracy;
  18)  użytkować podstawowe wyposażenie, maszyny i urządzenia elektryczne zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisami ochrony przeciwpożarowej.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   surowce wyjściowe do produkcji materiałów światłoczułych;
  2)   technologia wytwarzania materiałów światłoczułych;
  3)   obróbka chemiczna materiałów fotograficznych;
  4)   regeneracja roztworów do obróbki chemicznej materiałów fotograficznych;
  5)   wysokotemperaturowe procesy obróbki materiałów fotograficznych barwnych;
  6)   utylizacja ścieków, ochrona środowiska, odzysk srebra;
  7)   podstawy sensytometrii fotograficznej;
  8)   kontrola sensytometryczna procesów obróbki chemicznej materiałów światłoczułych;
  9)   sensytometria materiałów światłoczułych;
  10)  strukturometria fotograficzna, ocena jakości materiałów fotograficznych;
  11)  przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska.

BLOK: INFORMATYCZNY

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   analizować kierunki rozwoju oraz określać możliwości techniki i technologii fotografii cyfrowej;
  2)   określać zakres stosowania technik informatycznych;
  3)   użytkować sprzęt stosowany w tradycyjnych i cyfrowych technikach obrazowania;
  4)   posługiwać się specjalistycznym oprogramowaniem komputerowym do cyfrowego zapisu i przetwarzania obrazu;
  5)   wykorzystywać specjalistyczne oprogramowanie stosowane w sensytometrii fotograficznej;
  6)   charakteryzować hybrydowe metody uzyskiwania fotografii i filmów ruchomych;
  7)   stosować podstawową terminologię z zakresu teorii informacji, dyskretyzacji i cyfryzacji sygnałów w komputerowych technikach obrazowania;
  8)   określać możliwości i zakres stosowania komputerowych środowisk graficznych do cyfrowego przetwarzania obrazu;
  9)   określać zasady i metody stosowane w fotografii cyfrowej i hybrydowej;
  10)  dobierać oraz stosować metody rejestracji, przenoszenia, kompresji, przetwarzania i wizualizacji obrazu cyfrowego.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   systemy rejestracji obrazów optycznych;
  2)   podstawy teorii informacji;
  3)   tradycyjne i cyfrowe techniki rejestracji obrazu;
  4)   komputerowe przetwarzanie obrazu i dźwięku;
  5)   technika cyfrowa w sprzęcie fotograficznym;
  6)   technika komputerowa w sensytometrii i strukturometrii fotograficznej;
  7)   komputerowe modele zjawisk i procesów fotograficznych;
  8)   automatyka maszyn i urządzeń do obróbki materiałów fotograficznych.

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   wyjaśniać mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;
  2)   rozróżniać formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw produkcyjnych i usługowych;
  3)   sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;
  4)   sporządzać budżet i planować rozwój firmy;
  5)   opracowywać plan marketingowy;
  6)   stosować przepisy Kodeksu pracy, dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
  7)   stosować przepisy prawa dotyczące działalności zawodowej;
  8)   podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;
  9)   sporządzać dokumenty związane z zatrudnieniem;
  10)  komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
  11)  prowadzić negocjacje;
  12)  rozwiązywać problemy;
  13)  podejmować decyzje;
  14)  przestrzegać zasad etyki;
  15)  wykonywać pracę zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
  16)  określać wpływ zmęczenia fizycznego i psychicznego na efektywność pracy;
  17)  organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
  18)  udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
  19)  korzystać z obcojęzycznych źródeł informacji, dokumentacji technicznej, norm, katalogów oraz specjalistycznego oprogramowania;
  20)  organizować doskonalenie zawodowe pracowników.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   gospodarka rynkowa;
  2)   formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw produkcyjnych i usługowych;
  3)   dokumenty dotyczące działalności gospodarczej;
  4)   struktura budżetu;
  5)   plan rozwoju przedsiębiorstwa;
  6)   strategie marketingowe;
  7)   prawo pracy i prawo działalności gospodarczej;
  8)   metody poszukiwania pracy;
  9)   dokumenty związane z zatrudnieniem;
  10)  zasady i metody komunikowania się;
  11)  elementy socjologii i psychologii pracy;
  12)  etyka;
  13)  przepisy i zasady bezpieczeństwa i higiena pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
  14)  zagrożenia i profilaktyka w środowisku pracy;
  15)  elementy ergonomii;
  16)  pierwsza pomoc;
  17)  źródła informacji zawodowej i oprogramowanie w języku obcym;
  18)  formy doskonalenia zawodowego.

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
 
Nazwa bloku programowegoMinimalna liczba godzin w okresie kształcenia w %*
Podbudowa programowa: gimnazjumPodbudowa programowa: zasadnicza szkoła zawodowa; zawód: fotografPodbudowa programowa: liceum ogólnokształcące, liceum profilowane, technikum, uzupełniające liceum ogólnokształcące, technikum uzupełniające
Chemiczno-fotograficzny202020
Fizyczno-technologiczny353035
Informatyczny152015
Podstawy działalności zawodowej151515
Razem:85**85**85**
 
*    Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych (w formie stacjonarnej i zaocznej).
**   Pozostałe 15 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREŚCI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Do realizacji treści kształcenia, ujętych w blokach programowych, odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne:
  1)   pracownia fotograficzna;
  2)   pracownia sensytometryczna;
  3)   pracownia komputerowa;
  4)   pracownia plastyczna.
Pracownia fotograficzna powinna składać się z sali dydaktycznej, studia fotograficznego, laboratorium fotograficznego.
Sala dydaktyczna powinna być wyposażona w:
  1)   tablicę, zwijany ekran;
  2)   telewizor z odtwarzaczem video i CD;
  3)   zestaw kaset video, płyt CD;
  4)   komputery z oprogramowaniem do cyfrowej obróbki obrazu;
  5)   skaner;
  6)   drukarkę;
  7)   rzutnik multimedialny;
  8)   rzutnik pisma;
  9)   tablice tematyczne;
  10)  biblioteczkę z literaturą fachową, czasopismami, katalogami;
  11)  blat do końcowej obróbki zdjęć;
  12)  zestaw materiałów do oprawy i ekspozycji zdjęć.
Studio fotograficzne powinno być wyposażone w:
  1)   sprzęt fotograficzny:
a)  aparaty fotograficzne do wykonywania zdjęć na materiałach światłoczułych halogenosrebrowych,
b)  aparat cyfrowy,
c)  zestaw obiektywów o różnej odległości ogniskowej,
d)  światłomierz do pomiaru światła błyskowego i zastanego;
e)  zestaw filtrów zdjęciowych;
  2)   sprzęt oświetleniowy:
a)  studyjne oświetlenie błyskowe,
b)  zestaw reflektorów,
c)  lampę błyskową,
d)  rozpraszacze światła;
  3)   sprzęt pomocniczy:
a)  statyw z głowicą,
b)  zestaw tła,
c)  stół bezcieniowy,
d)  ekrany rozpraszające,
e)  kolumnę reprodukcyjną,
f)  namioty świetlne,
g)  torbę reporterską,
h)  wężyk spustowy,
i)  pierścienie pośrednie, mieszki,
j)  przedłużacz;
  4)   materiały światłoczułe analogowe i cyfrowe.
Laboratorium fotograficzne powinno być wyposażone w:
  1)   maszyny i urządzenia do obróbki materiałów fotograficznych;
  2)   sprzęt do kopiowania:
a)  powiększalnik z głowicą filtracyjną,
b)  zegar powiększalnikowy z osprzętem,
c)  maskownicę,
d)  kopiarkę,
e)  lampy ciemniowe z filtrami,
f)  zestaw filtrów do kopiowania;
  3)   sprzęt pomocniczy do obróbki laboratoryjnej;
  4)   odczynniki chemiczne do obróbki materiałów światłoczułych.
Pracownia sensytometryczna powinna być wyposażona w:
  1)   zestawy do ćwiczeń z zakresu sensytometrii fotograficznej:
a)  sensytometry z cechowanymi źródłami światła, modulatorami oświetlenia i filtrami barwnymi,
b)  densytometry do pomiarów w świetle odbitym i przepuszczonym,
c)  wywoływaczki sensytometryczne,
d)  suszarki,
e)  sprzęt laboratoryjny i ciemniowy;
  2)   licencjonowane oprogramowanie wraz z komputerami połączonymi z densytometrami.
Pracownia komputerowa powinna być wyposażona w:
  1)   stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
  2)   programy komputerowe do cyfrowej obróbki zdjęć;
  3)   skanery do materiałów transparentnych i refleksyjnych;
  4)   drukarki różnego typu;
  5)   aparaty cyfrowe i nośniki.
Pracownia plastyczna powinna być wyposażona w:
  1)   stanowiska rysunkowe z kompletem przyborów rysunkowych i malarskich;
  2)   sztalugi i podkłady do papieru rysunkowego;
  3)   modele i plansze figur płaskich, brył oraz przedmiotów dekoracyjnych;
  4)   materiały pomocnicze.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla uczniów.
Praktyczna nauka zawodu może odbywać się w pracowniach szkolnych, usługowych i przemysłowych laboratoriach fotograficznych, studiach fotograficznych i reklamowych oraz zakładach prowadzących dokumentację fotograficzną.

ZAŁĄCZNIK Nr 2 

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MECHANIK-MONTER MASZYN I URZĄDZEŃ

SYMBOL CYFROWY 723[02] 

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
  1)   interpretować podstawowe zjawiska i prawa z zakresu mechaniki, materiałoznawstwa, technologii mechanicznej i elektrotechniki;
  2)   czytać rysunki techniczne maszynowe oraz sporządzać szkice prostych części maszyn;
  3)   czytać i interpretować schematy i dokumentacje: warsztatowe, technologiczne, montażowe, demontażowe, techniczno-ruchowe (DTR);
  4)   dobierać narzędzia, przyrządy i urządzenia do wykonywanych prac;
  5)   ustawiać ramy, płyty fundamentowe, pomosty i rusztowania;
  6)   charakteryzować maszyny transportowe, technologiczne i energetyczne;
  7)   wyważać statycznie elementy maszyn;
  8)   mierzyć podstawowe wielkości fizyczne i geometryczne;
  9)   oceniać stan techniczny maszyn i urządzeń z zastosowaniem metod diagnostyki technicznej;
  10)  określać zakres napraw mechanizmów i zespołów maszyn i urządzeń na podstawie przeprowadzonej diagnozy;
  11)  wykonywać montaż i demontaż maszyn i urządzeń oraz ich podzespołów;
  12)  rozpoznawać podstawowe materiały eksploatacyjne i charakteryzować ich właściwości;
  13)  dobierać części zamienne;
  14)  wykonywać prace regeneracyjne zużytych części;
  15)  wykonywać części maszyn z zastosowaniem obróbki ręcznej i mechanicznej skrawaniem;
  16)  stosować różne sposoby łączenia elementów;
  17)  kontrolować jakość wykonanych prac;
  18)  wykonywać rozliczenia kosztów wyrobów i usług;
  19)  przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
  20)  organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
  21)  komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
  22)  stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
  23)  stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
  24)  korzystać z różnych źródeł informacji;
  25)  udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
  26)  planować prowadzenie działalności gospodarczej.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie procesu kształcenia zawodowego, jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych "Podstawy przedsiębiorczości".
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie mechanik-monter maszyn i urządzeń powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
  1)   wykonywania podstawowych operacji obróbki ręcznej, mechanicznej skrawaniem, cieplnej, plastycznej i spajania;
  2)   instalowania, uruchamiania i przemieszczania maszyn i urządzeń;
  3)   wykonywania i naprawiania typowych części maszyn;
  4)   przeprowadzania przeglądów technicznych, konserwacji i naprawy maszyn i urządzeń;
  5)   montowania maszyn i urządzeń;
  6)   kontrolowania maszyn i urządzeń po naprawie, regulowania i ustawiania według żądanych parametrów eksploatacyjnych;
  7)   sporządzania uproszczonych kalkulacji kosztów wytwarzania i naprawiania maszyn i urządzeń.
3. Zawód mechanik-monter maszyn i urządzeń jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć:
  1)   maszyn i urządzeń przemysłowych;
  2)   aparatów i urządzeń przemysłu chemicznego;
  3)   maszyn i urządzeń budowlanych i drogowych;
  4)   maszyn i urządzeń górniczych;
  5)   maszyn i urządzeń hutniczych;
  6)   maszyn i urządzeń energetycznych;
  7)   maszyn i urządzeń okrętowych;
  8)   maszyn i urządzeń przemysłu spożywczego;
  9)   maszyn i urządzeń przemysłu odzieżowego;
  10)  maszyn i urządzeń przemysłu włókienniczego;
  11)  maszyn i urządzeń przemysłu drzewnego;
  12)  maszyn i urządzeń przemysłu skórzanego;
  13)  obrabiarek do metali;
  14)  silników spalinowych.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe:
  1)   techniczne podstawy zawodu;
  2)   budowa i montaż maszyn i urządzeń;
  3)   eksploatacja maszyn i urządzeń;
  4)   podstawy działalności zawodowej.

BLOK: TECHNICZNE PODSTAWY ZAWODU

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   wyjaśniać podstawowe pojęcia oraz stosować prawa i zasady mechaniki technicznej, elektrotechniki, elektroniki i automatyki;
  2)   wykonywać podstawowe obliczenia wytrzymałościowe;
  3)   rozróżniać rodzaje źródeł energii elektrycznej, elementy obwodów prądu stałego i przemiennego;
  4)   czytać schematy układów elektrycznych i elektronicznych;
  5)   mierzyć i obliczać podstawowe wielkości elektryczne;
  6)   rozróżniać elementy składowe instalacji elektrycznej, osprzęt instalacyjny, przewody oraz zabezpieczenia;
  7)   charakteryzować właściwości fizyczne, chemiczne, mechaniczne, technologiczne materiałów konstrukcyjnych stosowanych w budowie maszyn;
  8)   stosować zasady sporządzania rysunku technicznego maszynowego oraz odpowiednie techniki zapisu podczas wykonywania odwzorowań konstrukcyjnych;
  9)   wykonywać szkice części maszyn;
  10)  wyjaśniać oznaczenia stosowane na rysunkach technicznych maszynowych;
  11)  wyjaśniać pojęcia: tolerancja, pasowania, chropowatość powierzchni;
  12)  mierzyć wielkości geometryczne;
  13)  wyjaśniać procesy technologiczne obróbki cieplnej, cieplno-chemicznej, plastycznej, odlewnictwa i obróbki wiórowej;
  14)  charakteryzować obróbkę wykańczającą;
  15)  rozróżniać metody obróbki erozyjnej;
  16)  wykonywać podstawowe operacje obróbki ręcznej i mechanicznej;
  17)  wykonywać typowe połączenia nierozłączne: spawane, zgrzewane, lutowane i klejone;
  18)  użytkować urządzenia komputerowe w zakresie wspomagania projektowania oraz obróbki wyników wykonanych pomiarów;
  19)  przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas wykonywania operacji obróbki ręcznej i połączeń spajanych.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   podstawowe pojęcia mechaniki technicznej;
  2)   podstawy obliczeń wytrzymałościowych;
  3)   prąd elektryczny, magnetyzm i elektromagnetyzm;
  4)   maszyny elektryczne prądu stałego i przemiennego;
  5)   podstawy miernictwa elektrycznego;
  6)   instalacje elektryczne;
  7)   elektronika i automatyka przemysłowa;
  8)   materiały konstrukcyjne i technologiczne stosowane w budowie maszyn;
  9)   zasady tworzenia rysunku technicznego i wymiarowania;
  10)  rzutowanie prostokątne i aksonometryczne;
  11)  zasady wykonywania widoków i przekrojów;
  12)  uproszczenia rysunkowe i szkicowanie części maszyn oraz połączeń;
  13)  rysunki wykonawcze, złożeniowe, zabiegowe i operacyjne;
  14)  tolerancje, pasowania i chropowatość powierzchni w budowie maszyn;
  15)  pomiary warsztatowe;
  16)  podstawy obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej;
  17)  obróbka plastyczna metali (walcowanie, kucie, tłoczenie), odlewnictwo;
  18)  podstawowe operacje z zakresu obróbki ręcznej oraz narzędzia do obróbki;
  19)  sposoby obróbki skrawaniem: toczenie, wiercenie, szlifowanie, frezowanie;
  20)  obróbka wykańczająca części maszyn (docieranie, polerowanie, gładzenie, dogładzanie);
  21)  obróbka erozyjna części maszyn (obróbka elektroerozyjna, elektrochemiczna, strumieniowo-erozyjna: plazmowa, elektronowa, fotonowa);
  22)  sposoby spajania metali i niemetali: lutowanie, spawanie, zgrzewanie, klejenie;
  23)  przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska.

BLOK: BUDOWA I MONTAŻ MASZYN I URZĄDZEŃ

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   wyjaśniać pojęcia: proces produkcyjny, proces technologiczny, maszyna, urządzenie, element maszyny, zespół, podzespół, mechanizm;
  2)   klasyfikować typowe maszyny i urządzenia mechaniczne;
  3)   rozróżniać i charakteryzować połączenia rozłączne i nierozłączne;
  4)   rozróżniać podstawowe mechanizmy ruchu postępowego i obrotowego;
  5)   wyjaśniać budowę, zasadę działania i przeznaczenie typowych maszyn i urządzeń (silnik, obrabiarka, urządzenia dźwigowo-transportowe), napędów hydraulicznych, pneumatycznych i elektrycznych;
  6)   wyjaśniać zasady i organizację montażu w produkcji maszyn i urządzeń;
  7)   wykorzystywać dokumentacją technologiczną montażu;
  8)   przeprowadzać montaż i demontaż typowych połączeń rozłącznych;
  9)   przeprowadzać montaż łożysk, osi i wałów;
  10)  przeprowadzać montaż i demontaż typowych mechanizmów napędowych;
  11)  przeprowadzać montaż części przesuwnych;
  12)  przeprowadzać montaż mechanizmów ruchu postępowego i obrotowego;
  13)  przeprowadzać montaż napędów hydraulicznych i pneumatycznych;
  14)  wyjaśniać zasady montażu głównego maszyn i urządzeń;
  15)  sprawdzać jakość maszyny i urządzenia po montażu;
  16)  nakładać powłoki ochronne i dekoracyjne na wyprodukowane maszyny i urządzenia;
  17)  posługiwać się narzędziami, przyrządami i urządzeniami stosowanymi w montażu i demontażu maszyn i urządzeń;
  18)  przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas montażu i demontażu maszyn i urządzeń.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   charakterystyka produkcji urządzeń technicznych;
  2)   klasyfikacja maszyn i urządzeń;
  3)   mechanizmy i elementy maszyn;
  4)   budowa i zasady działania typowych maszyn i urządzeń mechanicznych;
  5)   napędy i sterowania hydrauliczne, pneumatyczne i elektryczne;
  6)   ogólne zasady projektowania procesów technologicznych montażu;
  7)   zasady montażu i demontażu;
  8)   organizacja procesu montażu i demontażu (organizacja stanowisk, przygotowanie dokumentacji technologicznej montażu);
  9)   operacje pomocnicze w procesie technologicznym montażu (mycie i czyszczenie jednostek montażowych, dopasowywanie, regulacja elementów i zespołów);
  10)  przyrządy i uchwyty montażowe oraz urządzenia transportowe;
  11)  technologia montażu połączeń rozłącznych;
  12)  technologia montażu łożysk, osi i wałów;
  13)  technologia montażu i demontażu mechanizmów napędowych (koła na wałach, napędy pasowe, łańcuchowe, przekładnie zębate, napędy cierne, sprzęgła);
  14)  technologia montażu części przesuwnych (prowadnic);
  15)  technologia montażu mechanizmów ruchu postępowego (mechanizm śrubowy, korbowo-tłokowy, mimośrodowy, jarzmowo-wahadłowy, zapadkowy, rozrządu zaworowego);
  16)  technologia montażu mechanizmów hydraulicznych i pneumatycznych;
  17)  montaż główny maszyn i urządzeń;
  18)  powłoki ochronne i dekoracyjne;
  19)  mechanizacja i automatyzacja montażu;
  20)  kontrola jakości w procesie technologicznym montażu;
  21)  przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas montażu i demontażu maszyn i urządzeń.

BLOK: EKSPLOATACJA MASZYN I URZĄDZEŃ

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   wyjaśniać podstawowe pojęcia związane z eksploatacją obiektów technicznych;
  2)   rozróżniać procesy eksploatacyjne maszyn i urządzeń: użytkowanie, obsługiwanie, zasilanie;
  3)   charakteryzować warunki techniczne użytkowania, określać miary użytkowania i ich zastosowanie;
  4)   instalować, przygotowywać do pracy i uruchamiać maszynę lub urządzenie;
  5)   rozróżniać i charakteryzować podstawowe rodzaje materiałów eksploatacyjnych (oleje, smary, ciecze chłodząco-smarujące, paliwa);
  6)   wyjaśniać istotę smarowania oraz systemy smarowania olejem i smarem stałym;
  7)   dobierać materiały smarowe do łożysk, przekładni mechanicznych, silników spalinowych;
  8)   określać czynniki powodujące powstawanie korozji oraz rozróżniać podstawowe metody zabezpieczania metali przed korozją;
  9)   charakteryzować procesy zużyciowo-starzeniowe maszyn i urządzeń;
  10)  rozróżniać metody przeciwdziałania zużyciu maszyn i ich elementów;
  11)  charakteryzować czynniki mające wpływ na uszkodzenia urządzeń mechanicznych;
  12)  określać podstawowe zadania diagnostyki technicznej;
  13)  wyjaśniać pojęcie stan techniczny maszyny i urządzenia oraz rozróżniać metody diagnostyczne;
  14)  wykorzystywać urządzenia diagnostyczne w ocenie stanu technicznego i interpretować wyniki pomiarów;
  15)  dokonywać weryfikacji części maszyn;
  16)  określać zakres przeglądu i naprawy;
  17)  rozróżniać fazy procesu naprawczego;
  18)  określać sposoby naprawy części maszyn i urządzeń;
  19)  rozróżniać i stosować przyrządy i urządzenia obsługowo-naprawcze;
  20)  posługiwać się dokumentacją obsługowo-naprawczą;
  21)  przeprowadzać naprawy typowych elementów maszyn i zespołów maszynowych;
  22)  wykonywać czynności związane z konserwacją maszyny (czyszczenie, smarowanie, sprawdzanie stanu technicznego urządzenia);
  23)  wyjaśniać proces technologiczny naprawy maszyn i urządzeń przemysłowych;
  24)  sprawdzać jakość prac obsługowo-naprawczych;
  25)  zabezpieczać maszyny i urządzenia po naprawie;
  26)  komunikować się i współdziałać z różnymi komórkami organizacyjnymi procesu obsługowo-naprawczego;
  27)  organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii i bezpieczeństwa pracy;
  28)  przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas prac obsługowo-naprawczych.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   podstawowe pojęcia eksploatacji urządzeń technicznych;
  2)   fizyko-chemiczne podstawy eksploatacji maszyn i urządzeń;
  3)   korozja metali i powłoki ochronne;
  4)   materiały, gazy i płyny eksploatacyjne;
  5)   rodzaje tarcia i smarowania;
  6)   uszczelnienia techniczne;
  7)   zasady rozpoznawania zużycia i uszkodzenia elementów maszyn;
  8)   rozpoznawanie wad za pomocą defektoskopii;
  9)   diagnostyka techniczna maszyn i urządzeń;
  10)  zasady naprawy obiektów technicznych;
  11)  organizacja prac naprawczych;
  12)  stanowiska i urządzenia obsługowo-naprawcze;
  13)  proces technologiczny naprawy maszyn;
  14)  weryfikacja części maszyn;
  15)  metody regeneracji elementów maszyn;
  16)  naprawa powierzchni roboczych i elementów (czopy i wały, otwory, tuleje i łożyska, obudowy i kadłuby oraz inne);
  17)  naprawa typowych zespołów (przekładnie, podzespoły wirujące, układy hydrauliczne i inne);
  18)  próby uruchomienia maszyn i urządzeń po naprawie, przeprowadzanie niezbędnych regulacji;
  19)  wycofywanie z eksploatacji maszyn i urządzeń;
  20)  zaplecze obsługowo-naprawcze maszyn i urządzeń mechanicznych;
  21)  praca na typowych stanowiskach monterskich w przedsiębiorstwach produkcji maszyn i urządzeń mechanicznych i obsługowo-naprawczych;
  22)  przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas naprawy maszyn i urządzeń.

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
  2)   udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
  3)   dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;
  4)   organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
  5)   interpretować podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
  6)   sporządzać kalkulacje usług obsługowych i naprawczych maszyn i urządzeń;
  7)   podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;
  8)   sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia oraz działalności gospodarczej;
  9)   komunikować się i współpracować w zespole;
  10)  rozwiązywać problemy;
  11)  podejmować decyzje;
  12)  doskonalić umiejętności zawodowe;
  13)  przestrzegać zasad etyki.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
  2)   pierwsza pomoc;
  3)   środki ochrony indywidualnej;
  4)   elementy ergonomii;
  5)   podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
  6)   wycena prac usługowych związanych z obsługą maszyn i urządzeń;
  7)   metody poszukiwania pracy;
  8)   podejmowanie działalności gospodarczej;
  9)   zasady i metody komunikowania się;
  10)  elementy socjologii i psychologii pracy;
  11)  formy doskonalenia zawodowego;
  12)  etyka.

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
 
Nazwa bloku programowegoMinimalna liczba godzin w cyklu kształcenia w % *
Techniczne podstawy zawodu18
Budowa i montaż maszyn i urządzeń24
Eksploatacja maszyn i urządzeń29
Podstawy działalności zawodowej4
Razem:75 **
 
*    Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych (w formie stacjonarnej i zaocznej).
**   Pozostałe 25 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREŚCI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Do realizacji treści kształcenia, ujętych w blokach programowych, odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne:
  1)   pracownia rysunku technicznego;
  2)   pracownia elektrotechniki i elektroniki;
  3)   pracownia komputerowa;
  4)   pracownia maszyn i urządzeń;
  5)   pracownia technologii napraw;
  6)   warsztaty szkolne.
Pracownia rysunku technicznego powinna być wyposażona w:
  1)   stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
  2)   zestaw modeli wspomagających kształtowanie wyobraźni przestrzennej;
  3)   eksponaty i modele części maszyn;
  4)   modele maszyn i urządzeń;
  5)   przykładowe dokumentacje konstrukcyjne;
  6)   zestaw norm rysunkowych;
  7)   katalogi typowych części maszyn, podzespołów i zespołów.
Pracownia elektrotechniki i elektroniki powinna być wyposażona w:
  1)   podstawowe mierniki wielkości elektrycznych;
  2)   typowe elementy i układy elektryczne i elektroniczne;
  3)   podstawowe maszyny i urządzenia elektryczne;
  4)   schematy instalacji elektrycznych;
  5)   mechaniczne i elektryczne elementy i układy automatyki;
  6)   PN-ISO, ISO;
  7)   katalogi maszyn i urządzeń elektrycznych;
  8)   katalogi elementów elektronicznych.
Pracownia komputerowa powinna być wyposażona w:
  1)   stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
  2)   drukarki;
  3)   pakiet programów biurowych;
  4)   programy do wspomagania projektowania typu CAD;
  5)   programy specjalistyczne.
Pracownia budowy maszyn i urządzeń powinna być wyposażona w:
  1)   elementy maszyn;
  2)   mechanizmy;
  3)   elementy układów hydraulicznych i pneumatycznych;
  4)   elementy automatyki przemysłowej;
  5)   modele i eksponaty typowych maszyn;
  6)   PN-ISO, ISO;
  7)   katalogi maszyn i urządzeń;
  8)   katalogi części znormalizowanych.
Pracownia technologii wytwarzania i napraw powinna być wyposażona w:
  1)   próbki materiałów eksploatacyjnych;
  2)   próbki zużytych części maszyn i urządzeń;
  3)   przyrządy pomiarowe;
  4)   narzędzia do obróbki ręcznej i mechanicznej skrawaniem;
  5)   narzędzia i przyrządy wykorzystywane w procesach montażu i naprawy maszyn i urządzeń;
  6)   modele obrabiarek do metalu;
  7)   dokumentacje procesów technologicznych montażu i naprawy maszyn i urządzeń;
  8)   instrukcje stanowiskowe;
  9)   PN-ISO, ISO;
  10)  katalogi maszyn i urządzeń.
Warsztaty szkolne powinny być wyposażone w:
  1)   przyrządy pomiarowe;
  2)   narzędzia do obróbki ręcznej i mechanicznej skrawaniem;
  3)   urządzenia do: nagrzewania, chłodzenia, spawania, obróbki plastycznej;
  4)   urządzenia i przyrządy do prac montażowych i demontażowych;
  5)   narzędzia i przyrządy wykorzystywane w procesie naprawy maszyn i urządzeń;
  6)   urządzenia, zespoły, elementy maszyn przeznaczone do konserwacji i naprawy;
  7)   obrabiarki do metalu;
  8)   odzież ochronną do spawania i kucia;
  9)   dokumentację warsztatową;
  10)  dokumentacje techniczno-ruchowe (DTR);
  11)  katalog narzędzi;
  12)  PN-ISO, ISO.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla uczniów.
W warsztatach szkolnych powinno znajdować się pomieszczenie do instruktażu.
Praktyczna nauka zawodu może odbywać się w warsztatach szkolnych, centrach kształcenia praktycznego, centrach kształcenia ustawicznego oraz w zakładach przemysłu metalowego i maszynowego lub w zakładach usługowo-naprawczych.

ZAŁĄCZNIK Nr 3 

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MODELARZ ODLEWNICZY

SYMBOL CYFROWY 721[04] 

I. OPIS ZAWODU
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
  1)   wykonywać przestrzenne modele prostych i złożonych brył geometrycznych na podstawie rysunku konstrukcyjnego;
  2)   czytać uproszczone rysunki modeli i sporządzać wykres modelarski;
  3)   czytać schematy układów mechanicznych i elektrycznych występujące w maszynach i urządzeniach modelarskich;
  4)   oceniać stan techniczny użytkowanego urządzenia;
  5)   wykonywać proste naprawy, regulację i konserwację maszyn i urządzeń modelarskich;
  6)   oceniać i weryfikować narzędzia, oprzyrządowanie modelowe i przyrządy pomocnicze stosowane przy wytwarzaniu modeli odlewniczych;
  7)   posługiwać się przyrządami pomiarowymi i sprawdzianami w procesie technologicznym wykonywania modeli odlewniczych;
  8)   kontrolować działanie i sprawdzać prawidłowość pracy maszyn i urządzeń stosowanych do produkcji modeli;
  9)   rozpoznawać gatunki materiałów modelarskich, a także oceniać ich jakość;
  10)  przygotowywać podstawowe i pomocnicze materiały modelarskie;
  11)  uruchamiać, kontrolować przebieg pracy oraz wyłączać podstawowe maszyny i urządzenia modelarskie;
  12)  wykonywać ręczną i mechaniczną obróbkę drewna, metali, tworzyw sztucznych i ceramicznych stosowanych w modelarstwie;
  13)  wykrywać wady oprzyrządowania modelowego, kwalifikować do naprawy oraz naprawiać, a także analizować przyczyny ich powstawania;
  14)  wykonywać operacje spajania, odlewania, laminowania i termoformowania modelarskich tworzyw sztucznych;
  15)  wykonywać kontrolę przebiegu procesu technologicznego zgodnie z procedurami zapewnienia jakości;
  16)  pobierać próby i badać właściwości technologiczne tworzyw modelarskich;
  17)  wykonywać próby technologiczne oprzyrządowania modelowego w odlewni;
  18)  korzystać z urządzeń komputerowych stosowanych w procesach wytwarzania, kontroli i sterowania oraz analizy jakości;
  19)  przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
  20)  organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
  21)  komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
  22)  stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
  23)  stosować przepisy prawa dotyczące działalności gospodarczej;
  24)  stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
  25)  korzystać z różnych źródeł informacji;
  26)  udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego, jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych "Podstawy przedsiębiorczości".
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie modelarz odlewniczy powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
  1)   użytkowania maszyn i urządzeń modelarskich;
  2)   dokonywania przeglądu, konserwacji, drobnych napraw oraz regulacji urządzeń modelarskich;
  3)   wykonywania czynności związanych z weryfikacją, użytkowaniem i konserwacją przyrządów pomiarowych oraz narzędzi roboczych;
  4)   prowadzenia procesu przygotowywania materiałów, kompozycji i mas modelarskich według instrukcji technologicznej;
  5)   wykonywania ręcznie rdzeni i form odlewniczych niezbędnych do przeprowadzania prób technologicznych oprzyrządowania modelowego;
  6)   wykonywania modeli, rdzennic i innych elementów zespołów modelowych;
  7)   wykonywania kokil i form ciśnieniowych oraz pomocniczego oprzyrządowania odlewniczego;
  8)   uczestniczenia w przeprowadzaniu kontroli wstępnej, międzyoperacyjnej i ostatecznej produkowanych modeli i rdzennic, zgodnie z procedurami zapewnienia jakości;
  9)   dokonywania naprawy zespołów modelowych.
3. Zawód modelarz odlewniczy jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć:
  1)   wytwarzania modeli z drewna;
  2)   wytwarzania modeli i form metalowych;
  3)   wytwarzania modeli z tworzyw sztucznych i mas ceramicznych;
  4)   wytwarzania modeli zdobniczych i artystycznych.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe:
  1)   eksploatacyjny;
  2)   technologiczny;
  3)   podstawy działalności zawodowej.

BLOK: EKSPLOATACYJNY

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   wykonywać szkice części maszyn zgodnie z obowiązującymi normami rysunku technicznego;
  2)   czytać dokumentację techniczno-ruchową (DTR) oraz instrukcje obsługi maszyn i urządzeń;
  3)   określać warunki równowagi ciała sztywnego;
  4)   wyjaśniać pojęcia: prędkość obwodowa, prędkość obrotowa, praca mechaniczna, moc, energia i sprawność;
  5)   rozróżniać typowe rodzaje obciążeń i naprężeń występujące w elementach maszyn;
  6)   rozróżniać materiały konstrukcyjne;
  7)   rozróżniać rodzaje połączeń, osie, wały, łożyska, sprzęgła, hamulce i mechanizmy oraz określać ich zastosowanie w budowie maszyn;
  8)   określać na podstawie dokumentacji technicznej elementy składowe maszyny lub urządzenia oraz ustalać przebieg ich montażu i demontażu;
  9)   określać parametry maszyn i urządzeń elektrycznych na podstawie tabliczki znamionowej oraz rozróżniać na schematach elementy obwodu elektrycznego;
  10)  rozróżniać układy zabezpieczeń;
  11)  dokonywać pomiaru natężenia prądu i mocy w obwodach prądu stałego oraz przemiennego jedno- i trójfazowego;
  12)  rozróżniać instalacje mieszkaniowe i przemysłowe oraz połączenia odbiorników szeregowo, równolegle, w gwiazdę i w trójkąt;
  13)  rozróżniać: uziemienie ochronne, uziom, przewód uziemiający i zerowanie oraz dokonywać pomiaru rezystancji izolacji i rezystancji uziemienia;
  14)  wskazywać różnice w budowie i pracy między prądnicą, silnikiem i transformatorem;
  15)  rozróżniać podstawowe elementy elektroniczne oraz podstawowe elementy układów sterowania;
  16)  rozróżniać elementy napędów pneumatycznych i hydraulicznych oraz określać ich przeznaczenie;
  17)  określać wykorzystanie sprężarek i wentylatorów w procesach odlewniczych;
  18)  klasyfikować i charakteryzować urządzenia transportu wewnętrznego oraz określać ich wykorzystanie w procesach wykonywania i magazynowania zespołów modelowych;
  19)  objaśnić budowę, zasady użytkowania, konserwacji i składowania narzędzi modelarskich;
  20)  wyjaśniać budowę, zasady działania i użytkowania obrabiarek stosowanych w modelarstwie;
  21)  użytkować obrabiarki stosowane w modelarni;
  22)  rozróżniać maszyny i urządzenia stosowane w procesach wytwarzania form i rdzeni;
  23)  użytkować maszyny rdzeniarskie i formierskie w zakresie umożliwiającym wykonywanie prób technologicznych nowego oprzyrządowania modelowego;
  24)  wskazywać zależności między tarciem i smarowaniem oraz rozróżniać układy smarowania maszyn;
  25)  rozpoznawać stan techniczny użytkowanych maszyn i urządzeń w modelarstwie;
  26)  objaśniać zasady użytkowania i składowania zespołów modelowych;
  27)  posługiwać się dokumentacją techniczno-ruchową (DTR), PN-ISO oraz inną literaturą techniczną;
  28)  przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz dozoru technicznego, podczas użytkowania i obsługiwania maszyn, urządzeń i narzędzi stosowanych w modelarstwie.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   rysunek techniczny;
  2)   tolerancje, pasowania i chropowatość powierzchni;
  3)   podstawy mechaniki i wytrzymałości materiałów;
  4)   materiały konstrukcyjne;
  5)   elementy maszyn;
  6)   montaż i demontaż;
  7)   elementy elektrotechniki i elektroniki;
  8)   napędy pneumatyczne i hydrauliczne;
  9)   sprężarki i wentylatory;
  10)  urządzenia transportu wewnętrznego;
  11)  narzędzia modelarskie;
  12)  maszyny i urządzenia wykorzystywane w modelarstwie;
  13)  maszyny i urządzenia wykorzystywane w procesach wytwarzania form i rdzeni;
  14)  tarcie i smarowanie w maszynach;
  15)  zużycie i ocena stanu technicznego narzędzi modelarskich;
  16)  konserwacja i naprawa zespołów modelowych;
  17)  obsługiwanie maszyn i urządzeń do wytwarzania modeli odlewniczych;
  18)  przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz przepisy dozoru technicznego.

BLOK: TECHNOLOGICZNY

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   biegle czytać uproszczoną i pełną dokumentację oprzyrządowania modelowego;
  2)   sporządzać rysunki: koncepcji technologicznej odlewu, surowego odlewu, modelu, rdzennicy i formy;
  3)   rozróżniać materiały modelarskie oraz określać ich właściwości i przeznaczenie;
  4)   dobierać podstawowe i pomocnicze materiały oraz elementy galanterii modelarskiej do produkcji oprzyrządowania modelowego;
  5)   wykonywać pomiary warsztatowe z wymaganą dokładnością oraz z zastosowaniem miar skurczowych;
  6)   charakteryzować podstawowe techniki obróbki materiałów wykorzystywane w modelarstwie: obróbka ręczna i mechaniczna skrawaniem drewna, metali i tworzyw sztucznych, termoformowanie i laminowanie tworzyw sztucznych;
  7)   charakteryzować odlewanie metali i ich stopów oraz tworzyw sztucznych, obróbkę plastyczną metali i spajanie;
  8)   określać zasady konstruowania modeli, rdzennic i płyt modelowych;
  9)   rozróżniać elementy zespołu modelowego oraz wskazywać na ich przeznaczenie (modele, rdzennice, przyrządy usprawniające formowanie: deski modelowe i fałszywki, płyty modelowe, ramy do wkładek modelowych);
  10)  klasyfikować modele, rdzennice oraz płyty modelowe;
  11)  planować procesy technologiczne wytwarzania oprzyrządowania modelowego z drewna, metalu, tworzyw sztucznych i mas ceramicznych;
  12)  sporządzać wykres modelarski;
  13)  obrabiać ręcznie i mechanicznie drewniane elementy zespołów modelowych oraz łączyć je za pomocą złącz i kleju;
  14)  wykańczać drewniane omodelowanie odlewnicze;
  15)  dobierać metody naprawy i konserwacji zespołów modelowych drewnianych;
  16)  obrabiać ręcznie i mechanicznie metalowe elementy zespołów modelowych;
  17)  objaśniać zasady montażu modeli na płytach modelowych;
  18)  montować modele metalowe i rdzennice;
  19)  wykonywać elementy oprzyrządowania modelowego z tworzyw sztucznych i mas ceramicznych metodami odlewania, termoformowania, laminowania, cięcia i spajania;
  20)  charakteryzować sposoby wytwarzania form i matryc do specjalnych metod odlewania i określać stawiane im wymagania;
  21)  klasyfikować i charakteryzować skrzynki formierskie;
  22)  charakteryzować oprzyrządowanie pomocnicze do formowania;
  23)  określać zasady składowania, ewidencjonowania i wydawania modeli;
  24)  naprawiać i konserwować omodelowanie odlewnicze oraz kwalifikować do likwidacji omodelowanie zużyte;
  25)  charakteryzować podstawowe metody formowania ręcznego i maszynowego;
  26)  wykonywać ręcznie rdzenie i formy piaskowe;
  27)  charakteryzować specjalne metody odlewania;
  28)  wykazywać wpływ oprzyrządowania odlewniczego na jakość i dokładność wykonywania odlewów;
  29)  dobierać narzędzia, przyrządy i materiały w zależności od wykonywanej pracy;
  30)  wydawać, przyjmować i ewidencjonować narzędzia, przyrządy, materiały i wykonane prace;
31)  przeprowadzać kontrolę zespołów modelowych zgodnie z procedurami zapewnienia jakości;
  32)  użytkować urządzenia komputerowe do wspomagania procesów wytwarzania zespołów modelowych;
  33)  posługiwać się dokumentacją technologiczną, PN-ISO, zakładowymi normami oraz inną literaturą techniczną;
  34)  przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska na stanowisku pracy.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   dokumentacja oprzyrządowania modelowego;
  2)   materiały modelarskie;
  3)   pomiary warsztatowe;
  4)   obróbka ręczna;
  5)   obróbka mechaniczna skrawaniem;
  6)   obróbka plastyczna metali;
  7)   odlewnictwo;
  8)   spajanie;
  9)   konstruowanie zespołu modelowego;
  10)  wytwarzanie modeli z drewna;
  11)  wytwarzanie modeli metalowych;
  12)  wytwarzanie modeli z tworzyw sztucznych i mas ceramicznych;
  13)  formy i matryce do specjalnych metod odlewania;
  14)  skrzynki formierskie i oprzyrządowanie pomocnicze do formowania;
  15)  konserwacja i naprawa omodelowania odlewniczego;
  16)  gospodarka materiałowa;
  17)  przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz przepisy ochrony środowiska.

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
  2)   określać główne źródła zanieczyszczeń emitowanych przez zakłady odlewnicze i zakłady rzemieślnicze wykonujące modele odlewnicze oraz wskazywać ich wpływ na człowieka i środowisko;
  3)   oceniać stan zagrożenia środowiska spowodowany emisją gazów, pyłów i innych odpadów odlewniczych na podstawie obowiązujących norm dopuszczalnych zanieczyszczeń;
  4)   udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
  5)   dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;
  6)   organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
  7)   interpretować podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
  8)   podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;
  9)   sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia oraz działalności gospodarczej;
  10)  komunikować się i współpracować w zespole;
  11)  rozwiązywać problemy;
  12)  podejmować decyzje;
  13)  doskonalić umiejętności zawodowe;
  14)  przestrzegać zasad etyki.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   przepisy i zasady bezpieczeństwa i higiena pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
  2)   pierwsza pomoc;
  3)   środki ochrony indywidualnej;
  4)   elementy ergonomii;
  5)   podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
  6)   metody poszukiwania pracy;
  7)   podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;
  8)   zasady i metody komunikowania się;
  9)   elementy socjologii i psychologii pracy;
  10)  formy doskonalenia zawodowego;
  11)  etyka.

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
 
Nazwa bloku programowegoMinimalna liczba godzin w okresie kształcenia w % *
Eksploatacyjny24
Technologiczny42
Podstawy działalności zawodowej6
Razem:72**
 
*    Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych (w formie stacjonarnej i zaocznej).
**   Pozostałe 28 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREŚCI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Do realizacji treści kształcenia, ujętych w blokach programowych, odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne:
  1)   pracownia podstaw budowy i eksploatacji maszyn i urządzeń;
  2)   pracownia technologii odlewnictwa;
  3)   pracownia modelarstwa;
  4)   pracownia elektrotechniki, elektroniki i automatyki;
  5)   pracownia komputerowa;
  6)   warsztaty szkolne.
Pracownia podstaw budowy i eksploatacji maszyn i urządzeń powinna być wyposażona w:
  1)   stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
  2)   przybory kreślarskie;
  3)   rysunki wykonawcze, złożeniowe, zestawieniowe, montażowe i schematyczne;
  4)   PN-ISO;
  5)   dokumentacje techniczne, dokumentację techniczno-ruchową (DTR);
  6)   modele: rzutni, brył geometrycznych, części maszyn z przekrojami, sprzęgieł, hamulców, przekładni mechanicznych, mechanizmów;
  7)   elementy maszyn: połączenia, wały, osie, łożyska, sprężyny;
  8)   części maszyn z różnymi postaciami zużycia;
  9)   modele: sprężarek, wentylatorów, pomp, urządzeń transportowych;
  10)  przyrządy pomiarowe, wzorce chropowatości;
  11)  elementy pasowane;
  12)  katalog łożysk tocznych.
Pracownia technologii odlewnictwa powinna być wyposażona w:
  1)   próbki materiałów i mas formierskich;
  2)   narzędzia formierskie;
  3)   elementy zespołów modelowych i odlewniczego oprzyrządowania pomocniczego;
  4)   odlewy wykonane z różnych stopów;
  5)   odlewy wykonane różnymi metodami odlewania;
  6)   modele maszyn i urządzeń odlewniczych;
  7)   dokumentację techniczną produkcji odlewów;
  8)   normy techniczne z zakresu odlewnictwa;
  9)   katalogi maszyn i urządzeń odlewniczych.
Pracownia modelarstwa powinna być wyposażona w:
  1)   próbki tworzyw modelarskich;
  2)   zestawy narzędzi modelarskich;
  3)   rdzennice, elementy galanterii modelarskiej i pomocniczego oprzyrządowania odlewniczego;
  4)   modele maszyn i urządzeń wykorzystywanych podczas produkcji modeli z drewna, tworzyw sztucznych i metali;
  5)   normy techniczne z zakresu modelarstwa;
  6)   dokumentację techniczną stosowaną w modelarni;
  7)   katalogi maszyn i urządzeń modelarskich.
Pracownia elektrotechniki, elektroniki i automatyki powinna być wyposażona w:
  1)   przyrządy pomiarowe;
  2)   elementy obwodów elektrycznych: rezystory, cewki, kondensatory;
  3)   zasilacze, generatory;
  4)   silniki, prądnice, transformatory;
  5)   przekroje maszyn elektrycznych;
  6)   próbki przewodów i kabli elektrycznych, różnych rodzajów izolacji;
  7)   typowe źródła światła, urządzenia grzejne;
  8)   wyłączniki instalacyjne, bezpieczniki, styczniki, przekaźniki;
  9)   osprzęt instalacji elektrycznych;
  10)  elementy elektroniczne;
  11)  wzmacniacze i generatory, zasilacze;
  12)  układy cyfrowe;
  13)  oscyloskop;
  14)  PN-ISO, ISO;
  15)  katalogi maszyn i urządzeń elektrycznych;
  16)  katalogi elementów elektronicznych.
Pracownia komputerowa powinna być wyposażona w:
  1)   stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla dwóch uczniów);
  2)   drukarki;
  3)   pakiet programów biurowych;
  4)   programy do wspomagania projektowania modeli i form;
  5)   programy specjalistyczne dotyczące wytwarzania zespołów modelowych i pomocniczego oprzyrządowania.
Warsztaty szkolne powinny być wyposażone w:
  1)   stanowiska: modelarskie, ślusarskie, do obróbki mechanicznej i odlewania odlewów, obróbki plastycznej, spajania oraz kontroli jakości;
  2)   stanowiska przygotowania materiałów, mas i kompozycji modelarskich;
  3)   stanowiska formowania ręcznego;
  4)   stanowiska trasowania płaskiego i przestrzennego;
  5)   narzędzia modelarskie i przyrządy pomiarowe;
  6)   próbki materiałów modelarskich;
  7)   dokumentację konstrukcyjną i technologiczną oprzyrządowania modelowego;
  8)   normy techniczne z zakresu modelarstwa.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla uczniów.
W warsztatach szkolnych powinno znajdować się pomieszczenie do instruktażu.
Praktyczna nauka zawodu może odbywać się w warsztatach szkolnych, centrach kształcenia praktycznego, centrach kształcenia ustawicznego oraz w zakładach przemysłu odlewniczego.

ZAŁĄCZNIK Nr 4 

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MONTER INSTALACJI I URZĄDZEŃ SANITARNYCH

SYMBOL CYFROWY 713[02] 

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
  1)   rozpoznawać rodzaje obiektów budowlanych, ich konstrukcje oraz technologię wykonania;
  2)   posługiwać się dokumentacją techniczną instalacji wody zimnej, ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, gazowej oraz wentylacji i klimatyzacji oraz normami i instrukcjami w zakresie wykonywanych zadań zawodowych;
  3)   szkicować elementy instalacji sanitarnych;
  4)   wyznaczać trasę przewodów instalacji sanitarnych oraz miejsca montażu uzbrojenia;
  5)   wykonywać bruzdy i otwory w przegrodach budowlanych;
  6)   dobierać elementy instalacji sanitarnych do określonych prac monterskich;
  7)   dobierać, użytkować i konserwować narzędzia, sprzęt oraz przyrządy kontrolno-pomiarowe;
  8)   montować elementy instalacji wody zimnej, ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, gazowej oraz wentylacji i klimatyzacji;
  9)   wykonywać izolacje termiczne i przeciwwilgociowe przewodów instalacji sanitarnych;
  10)  montować uzbrojenie oraz urządzenia pomiarowe na przewodach instalacji sanitarnych;
  11)  wykonywać połączenia instalacji wodociągowych, kanalizacyjnych i gazowych z odpowiednimi sieciami zewnętrznymi;
  12)  montować urządzenia lokalnych ujęć wody i oczyszczalni ścieków;
  13)  podłączać instalację grzewczą do lokalnych i centralnych źródeł ciepła;
  14)  przygotowywać instalacje do wykonywania prób szczelności i odbioru technicznego;
  15)  lokalizować i usuwać awarie eksploatowanych instalacji i urządzeń sanitarnych;
  16)  wykonywać przedmiary i obmiary robót instalacyjnych oraz kalkulować koszty ich wykonania;
  17)  przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
  18)  organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
  19)  komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
  20)  stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
  21)  stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
  22)  korzystać z różnych źródeł informacji;
  23)  udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
  24)  prowadzić działalność gospodarczą.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego, jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych "Podstawy przedsiębiorczości".
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie monter instalacji i urządzeń sanitarnych powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
  1)   wykonywania bruzd i otworów w przegrodach budowlanych oraz innych prac związanych z montażem instalacji i urządzeń sanitarnych;
  2)   przygotowania elementów instalacji do montażu w określonych technologiach;
  3)   montowania instalacji i urządzeń wody zimnej, ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, gazowej oraz wentylacji i klimatyzacji;
  4)   przygotowywania instalacji do wykonywania prób szczelności i odbioru technicznego;
  5)   wykonywania połączeń instalacji sanitarnych z odpowiednimi sieciami komunalnymi;
  6)   wykonywania konserwacji, napraw oraz demontażu instalacji i urządzeń sanitarnych.
3. Zawód monter instalacji i urządzeń sanitarnych jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć:
  1)   instalacji wody zimnej, ciepłej wody użytkowej oraz kanalizacyjnej;
  2)   instalacji centralnego ogrzewania;
  3)   instalacji gazowych;
  4)   wentylacji i klimatyzacji.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki:
  1)   techniczne podstawy budownictwa;
  2)   technologia robót instalacyjnych;
  3)   podstawy działalności zawodowej.

BLOK: TECHNICZNE PODSTAWY BUDOWNICTWA

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   posługiwać się podstawowymi pojęciami i terminologią budowlaną;
  2)   rozpoznawać elementy budynku i określać ich funkcje;
  3)   rozróżniać konstrukcje i technologie wykonania budynków;
  4)   określać rodzaje gruntów budowlanych;
  5)   określać właściwości materiałów i wyrobów budowlanych oraz instalacyjnych;
  6)   rozróżniać instalacje budowlane i określać ich funkcje;
  7)   określać zasady organizacji terenu budowy oraz stanowiska pracy;
  8)   określać zasady magazynowania i składowania materiałów i wyrobów budowlanych oraz instalacyjnych;
  9)   określać zasady transportowania materiałów i wyrobów budowlanych i instalacyjnych;
  10)  określać zasady wykonywania robót murarskich, betoniarskich, tynkarskich i malarskich związanych z montażem instalacji budowlanych;
  11)  rysować podstawowe konstrukcje geometryczne;
  12)  wymiarować i opisywać rysunki techniczne;
  13)  stosować zasady wykonywania przekrojów, rzutów poziomych i aksonometrycznych;
  14)  sporządzać rysunki instalacji i urządzeń sanitarnych;
  15)  rysować schematy instalacji sanitarnych;
  16)  szkicować elementy i urządzenia instalacji sanitarnych;
  17)  odczytywać oznaczenia graficzne na rysunkach;
  18)  rozróżniać poszczególne rodzaje i elementy dokumentacji technicznej;
  19)  czytać dokumentację techniczną instalacji: wody zimnej, ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnych, grzewczych, gazowych oraz wentylacji i klimatyzacji;
  20)  posługiwać się podstawowym sprzętem pomiarowym;
  21)  wykonywać przedmiary i obmiary robót instalacyjnych;
  22)  sporządzać rysunki inwentaryzacyjne.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   podstawowe wiadomości o obiektach budowlanych;
  2)   elementy konstrukcyjne i niekonstrukcyjne budynków;
  3)   grunty budowlane;
  4)   materiały i wyroby budowlane, instalacyjne i izolacyjne;
  5)   rodzaje instalacji budowlanych;
  6)   teren budowy i jego organizacja;
  7)   magazynowanie, składowanie i transportowanie materiałów i wyrobów budowlanych, instalacyjnych i izolacyjnych;
  8)   podstawowe roboty murarskie, betoniarskie, tynkarskie, malarskie;
  9)   przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska obowiązujące podczas wykonywania robót budowlanych i instalacyjnych;
  10)  podstawowe konstrukcje geometryczne;
  11)  zasady wymiarowania rysunków;
  12)  przekroje rysunkowe;
  13)  rzutowanie prostokątne i aksonometryczne;
  14)  rysunek odręczny i schematyczny;
  15)  oznaczenia graficzne na rysunkach technicznych elementów budowlanych i instalacyjnych;
  16)  rodzaje i elementy dokumentacji technicznej;
  17)  zasady posługiwania się dokumentacją techniczną instalacji sanitarnych;
  18)  elementy miernictwa instalacyjnego;
  19)  zasady wykonywania przedmiarów i obmiarów robót;
  20)  rysunki inwentaryzacyjne.

BLOK: TECHNOLOGIA ROBÓT INSTALACYJNYCH

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami technologicznymi, przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
  2)   dobierać materiały, uzbrojenie, przybory i urządzenia do wykonywania instalacji w określonej technologii;
  3)   dobierać sprzęt i narzędzia do wykonywania prac monterskich;
  4)   wyznaczać trasę przewodów instalacji sanitarnych oraz miejsca montażu uzbrojenia;
  5)   wykonywać bruzdy i otwory w przegrodach budowlanych;
  6)   montować przewody i uzbrojenie instalacji wody zimnej i ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnej, grzewczej, gazowej oraz wentylacji i klimatyzacji;
  7)   montować armaturę czerpalną;
  8)   montować urządzenia ciepłej wody użytkowej;
  9)   montować instalacje i urządzenia przeciwpożarowe;
  10)  montować przybory sanitarne;
  11)  montować odbiorniki ciepła;
  12)  montować kotły grzewcze z osprzętem;
  13)  montować urządzenia węzłów cieplnych;
  14)  izolować przewody i urządzenia ciepłownicze;
  15)  montować urządzenia zabezpieczające, sygnalizacyjne i kontrolno-pomiarowe;
  16)  montować urządzenia gazowe;
  17)  montować urządzenia wentylacyjne i klimatyzacyjne;
  18)  przygotowywać instalacje do przeprowadzania prób szczelności i odbioru technicznego;
  19)  wykonywać prace murarskie i tynkarskie;
  20)  rozliczać podstawowe i pomocnicze materiały instalacyjne;
  21)  wymieniać uszkodzone lub niesprawne elementy instalacji sanitarnych;
  22)  wykonywać konserwacje i naprawy instalacji i urządzeń sanitarnych;
  23)  demontować elementy instalacji sanitarnych;
  24)  wykonywać wykopy w gruntach różnych kategorii oraz zabezpieczać ściany wykopów;
  25)  wykonywać przyłącza wodociągowe, kanalizacyjne (przykanaliki) i gazowe;
  26)  montować urządzenia lokalnych ujęć wody i oczyszczalni ścieków;
  27)  podłączać instalację grzewczą do lokalnych i centralnych źródeł ciepła;
  28)  przestrzegać obowiązujących przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz dozoru technicznego.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   organizacja stanowiska pracy montera instalacji i urządzeń sanitarnych;
  2)   materiały, uzbrojenie, przybory i urządzenia stosowane w instalacjach sanitarnych;
  3)   narzędzia i sprzęt stosowane do montażu instalacji sanitarnych w określonych technologiach;
  4)   roboty pomocnicze związane z montażem instalacji i urządzeń sanitarnych;
  5)   montaż przewodów i uzbrojenia instalacji wody zimnej, ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnej, gazowej, centralnego ogrzewania oraz wentylacji i klimatyzacji;
  6)   montaż armatury czerpalnej;
  7)   montaż urządzeń ciepłej wody użytkowej;
  8)   montaż instalacji i urządzeń hydroforowych;
  9)   montaż instalacji i urządzeń przeciwpożarowych;
  10)  montaż przyborów sanitarnych;
  11)  montaż kotłów grzewczych oraz odbiorników ciepła;
  12)  montaż urządzeń zabezpieczających, sygnalizacyjnych i kontrolno-pomiarowych;
  13)  montaż węzłów cieplnych;
  14)  izolacje przewodów;
  15)  montaż urządzeń gazowych;
  16)  montaż przewodów i urządzeń wentylacyjnych oraz klimatyzacyjnych;
  17)  próby szczelności instalacji;
  18)  odbiór techniczny instalacji;
  19)  zasady eksploatacji instalacji i urządzeń sanitarnych;
  20)  demontaż instalacji i urządzeń sanitarnych;
  21)  roboty ziemne, zabezpieczanie ścian wykopów;
  22)  przyłącza wodociągowe, kanalizacyjne (przykanaliki) i gazowe;
  23)  ujęcia wody;
  24)  oczyszczalnie ścieków;
  25)  lokalne i centralne źródła ciepła;
  26)  przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz dozoru technicznego.

BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   interpretować podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
  2)   korzystać ze źródeł wiedzy technicznej, ekonomicznej i prawnej;
  3)   rozróżniać i charakteryzować przedsiębiorstwa budowlane;
  4)   stosować przepisy prawa budowlanego i podatkowego;
  5)   stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
  6)   prowadzić działalność gospodarczą;
  7)   sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia oraz działalności gospodarczej;
  8)   przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
  9)   dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;
  10)  udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
  11)  organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
  12)  komunikować się i współpracować w zespole;
  13)  rozwiązywać problemy;
  14)  podejmować decyzje;
  15)  doskonalić umiejętności zawodowe;
  16)  przestrzegać zasad etyki.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
  2)   funkcjonowanie przedsiębiorstw budowlanych;
  3)   przepisy prawa budowlanego i podatkowego;
  4)   wybrane przepisy prawa pracy;
  5)   podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;
  6)   przepisy i zasady bezpieczeństwa i higiena pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
  7)   środki ochrony indywidualnej;
  8)   pierwsza pomoc;
  9)   elementy ergonomii;
  10)  zasady i metody komunikowania się;
  11)  elementy socjologii i psychologii pracy;
  12)  formy doskonalenia zawodowego;
  13)  etyka.

III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
 
Nazwa bloku programowegoMinimalna liczba godzin w okresie kształcenia w % *
Techniczne podstawy budownictwa20
Technologia robót instalacyjnych50
Podstawy działalności zawodowej10
Razem:80**
 
*    Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych (w formie stacjonarnej i zaocznej).
**   Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREŚCI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE

Do realizacji treści kształcenia, ujętych w blokach programowych, odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne:
  1)   pracownia ogólnobudowlana;
  2)   pracownia rysunku technicznego;
  3)   pracownia technologii instalacyjnych;
  4)   warsztaty szkolne.
Pracownia ogólnobudowlana powinna być wyposażona w:
  1)   próbki materiałów i wyrobów budowlanych;
  2)   próbki materiałów i wyrobów instalacyjnych;
  3)   przyrządy pomiarowe;
  4)   modele instalacji i urządzeń sanitarnych;
  5)   dokumentacje techniczne budynków, normy i certyfikaty stosowane w budownictwie;
  6)   katalogi i prospekty materiałów i wyrobów instalacyjnych.
Pracownia rysunku technicznego powinna być wyposażona w:
  1)   stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
  2)   wzory pisma znormalizowanego;
  3)   modele figur i brył geometrycznych;
  4)   model rzutni prostokątnej;
  5)   materiały i wyroby budowlane oraz instalacyjne;
  6)   normy i certyfikaty stosowane w budownictwie;
  7)   projekty techniczne instalacji sanitarnych.
Pracownia technologii instalacyjnych powinna być wyposażona w:
  1)   próbki materiałów i wyrobów instalacyjnych;
  2)   próbki materiałów izolacyjnych;
  3)   narzędzia i przyrządy do trasowania;
  4)   narzędzia i sprzęt do montażu instalacji sanitarnych w różnych technologiach;
  5)   modele instalacji i urządzeń sanitarnych;
  6)   elementy uzbrojenia, armatura czerpalna, przybory sanitarne, grzejniki;
  7)   katalogi, prospekty i cenniki materiałów, urządzeń, armatury i przyborów sanitarnych;
  8)   dokumentację techniczną instalacji sanitarnych.
Warsztaty szkolne powinny być wyposażone w:
  1)   stanowiska do ręcznej i mechanicznej obróbki rur;
  2)   stanowiska do montażu instalacji i urządzeń sanitarnych;
  3)   narzędzia i przyrządy do trasowania;
  4)   przyrządy pomiarowe i kontrolno-pomiarowe;
  5)   materiały stosowane do montażu instalacji wodociągowych, ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania, gazowej oraz wentylacji i klimatyzacji;
  6)   instrukcje obsługi maszyn, urządzeń i sprzętu do montażu instalacji;
  7)   katalogi i prospekty materiałów i wyrobów instalacyjnych, normy, aprobaty techniczne, certyfikaty jakości.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla uczniów.
W warsztatach szkolnych powinno znajdować się pomieszczenie do instruktażu.
Praktyczna nauka zawodu może odbywać się w warsztatach szkolnych, centrach kształcenia praktycznego, centrach kształcenia ustawicznego oraz specjalistycznych zakładach zajmujących się montażem instalacji i urządzeń sanitarnych.

ZAŁĄCZNIK Nr 5 

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE OPERATOR MASZYN I URZĄDZEŃ ODLEWNICZYCH

SYMBOL CYFROWY 812[03] 

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
  1)   czytać i szkicować rysunki konstrukcyjne i technologiczne (odlewnicze);
  2)   czytać schematy układów mechanicznych, hydraulicznych, pneumatycznych, elektrycznych i automatyki przemysłowej występujące w odlewnictwie;
  3)   oceniać stan techniczny użytkowanego urządzenia;
  4)   wykonywać proste naprawy, regulację i konserwację maszyn i urządzeń odlewniczych;
  5)   oceniać i weryfikować narzędzia, oprzyrządowanie modelowe i przyrządy pomocnicze stosowane w procesach odlewniczych;
  6)   posługiwać się przyrządami pomiarowymi i sprawdzianami w procesie technologicznym;
  7)   rozpoznawać materiały formierskie, rdzenie i formy, zalewać formy ciekłym metalem, wybijać i oczyszczać odlewy;
  8)   uruchamiać podstawowe maszyny i urządzenia odlewnicze, kontrolować ich pracę;
  9)   wykrywać wady odlewów, dokonywać napraw, a także analizować przyczyny wad celem wyeliminowania (ograniczenia) braków odlewniczych;
  10)  wykonywać kontrolę przebiegu procesu technologicznego zgodnie z procedurami zapewnienia jakości;
  11)  pobierać próby do badań składu chemicznego, właściwości wytrzymałościowych i technologicznych oraz struktury zgodnie z warunkami zamówienia;
  12)  korzystać z urządzeń komputerowych stosowanych w procesach wytwarzania, kontroli i sterowania;
  13)  przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
  14)  organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
  15)  komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
  16)  stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
  17)  stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
  18)  korzystać z różnych źródeł informacji;
  19)  udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego, jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych "Podstawy przedsiębiorczości".
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie operator maszyn i urządzeń odlewniczych powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
  1)   użytkowania podstawowych i pomocniczych maszyn i urządzeń odlewniczych;
  2)   dokonywania przeglądu, konserwacji, drobnych napraw i regulacji maszyn, urządzeń oraz pieców odlewniczych;
  3)   wykonywania czynności związanych z weryfikacją, użytkowaniem i konserwacją przyrządów pomiarowych oraz narzędzi roboczych stosowanych w odlewniach;
  4)   prowadzenia procesu przygotowania materiałów i mas formierskich według instrukcji technologicznej;
  5)   wykonywania rdzeni i form ręcznie lub maszynowo na pojedynczych urządzeniach oraz w zmechanizowanych i zautomatyzowanych liniach produkcyjnych zgodnie z instrukcjami technologicznymi;
  6)   przygotowywania wsadu, prowadzenia wytopu i spustu ciekłego metalu;
  7)   zalewania form odlewniczych;
  8)   wybijania i oczyszczania odlewów;
  9)   wykonywania odlewów kokilowych, ciśnieniowych i odśrodkowych;
  10)  uczestniczenia w przeprowadzaniu kontroli wstępnej, międzyoperacyjnej i ostatecznej procesów odlewniczych zgodnie z procedurami zapewnienia jakości.
3. Zawód operator maszyn i urządzeń odlewniczych jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć:
  1)   odlewania w formach piaskowych (żeliwa, staliwa lub stopów metali nieżelaznych);
  2)   specjalnych metod odlewania;
  3)   odlewnictwa zdobniczego i artystycznego.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe:
  1)   eksploatacyjny;
  2)   technologiczny;
  3)   podstawy działalności zawodowej.

BLOK: EKSPLOATACYJNY

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   wykonywać szkice części maszyn;
  2)   czytać rysunki konstrukcyjne i technologiczne, dokumentację techniczno-ruchową (DTR) oraz instrukcje obsługi maszyn i urządzeń;
  3)   określać warunki równowagi ciała sztywnego;
  4)   wyjaśniać pojęcia: prędkość obwodowa, prędkość obrotowa, praca mechaniczna, moc, energia, sprawność;
  5)   rozróżniać typowe rodzaje obciążeń i naprężeń występujące w elementach maszyn;
  6)   rozróżniać rodzaje połączeń, osie, wały, łożyska, sprzęgła i mechanizmy oraz określać ich zastosowanie w budowie maszyn;
  7)   określać na podstawie dokumentacji technicznej elementy składowe maszyny lub urządzenia oraz ustalać przebieg ich montażu i demontażu;
  8)   określać parametry maszyn i urządzeń elektrycznych na podstawie tabliczki znamionowej oraz rozróżniać na schematach elementy obwodu elektrycznego;
  9)   rozróżniać układy zabezpieczeń;
  10)  dokonywać pomiaru natężenia prądu i mocy w obwodach prądu stałego oraz przemiennego jedno- i trójfazowego;
  11)  rozróżniać instalacje mieszkaniowe i przemysłowe oraz połączenia odbiorników szeregowo, równolegle, w gwiazdę i w trójkąt;
  12)  rozróżniać uziemienie ochronne, uziom, przewód uziemiający i zerowanie oraz dokonywać pomiaru rezystancji izolacji i rezystancji uziemienia;
  13)  wskazywać różnice w budowie i pracy między prądnicą, silnikiem i transformatorem;
  14)  rozróżniać podstawowe elementy elektroniczne oraz podstawowe elementy układów sterowania;
  15)  rozróżniać elementy układów automatyki przemysłowej oraz interpretować proste schematy układów automatycznej regulacji;
  16)  rozróżniać elementy napędów hydraulicznych i pneumatycznych oraz określać ich przeznaczenie;
  17)  czytać schematy układów pneumatycznych i hydraulicznych;
  18)  charakteryzować sprężarki i wentylatory oraz wskazywać ich wykorzystanie w procesach odlewniczych;
  19)  rozróżniać urządzenia transportowe stosowane w procesach wytwarzania odlewów oraz określać ich przeznaczenie;
  20)  rozróżniać urządzenia stosowane do obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej odlewów;
  21)  charakteryzować maszyny i urządzenia stosowane do przerobu materiałów, mas formierskich i rdzeniowych;
  22)  charakteryzować maszyny i urządzenia podstawowe oraz pomocnicze wykorzystywane w procesach wytwarzania form i rdzeni;
  23)  charakteryzować piece odlewnicze oraz urządzenia do zalewania form;
  24)  charakteryzować maszyny i urządzenia do wybijania, oczyszczania i wykańczania odlewów;
  25)  rozróżniać maszyny i urządzenia do formowania i odlewania metodami specjalnymi;
  26)  oceniać korzyści wynikające z automatyzacji procesów wytwarzania odlewów;
  27)  określać zależności między tarciem a smarowaniem;
  28)  rozróżniać zjawiska fizyko-chemiczne towarzyszące procesom destrukcyjnym w eksploatacji maszyn i urządzeń odlewniczych;
  29)  rozróżniać układy smarowania maszyn i urządzeń;
  30)  rozpoznawać stan techniczny użytkowanych maszyn i urządzeń;
  31)  charakteryzować rodzaje obsług i wykazywać ich wpływ na prawidłową pracę maszyn i urządzeń;
  32)  posługiwać się dokumentacją techniczno-ruchową (DTR), PN-ISO i literaturą techniczną;
  33)  przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz dozoru technicznego podczas użytkowania i obsługiwania maszyn i urządzeń w odlewni.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
  1)   rysunek techniczny;
  2)   tolerancje, pasowania i chropowatość powierzchni;
  3)   podstawy mechaniki i wytrzymałości materiałów;
  4)   elementy maszyn;
  5)   montaż i demontaż;
  6)   elementy elektrotechniki i elektroniki;
  7)   mechaniczne urządzenia automatyki przemysłowej;
  8)   napędy hydrauliczne i pneumatyczne;
  9)   sprężarki i wentylatory;
  10)  urządzenia transportu wewnętrznego;
  11)  urządzenia do obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej;
  12)  urządzenia do przeróbki materiałów i mas formierskich;
  13)  maszyny formierskie i rdzeniarskie;
  14)  piece odlewnicze;
  15)  maszyny i urządzenia do wybijania i oczyszczania odlewów;
  16)  maszyny i urządzenia do specjalnych metod odlewania;
  17)  kompleksowa mechanizacja i automatyzacja w odlewni;
  18)  tarcie i smarowanie w maszynach;
  19)  zużycie części maszyn i ocena stanu technicznego;
  20)  użytkowanie maszyn i urządzeń;
  21)  obsługiwanie maszyn i urządzeń;
  22)  przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz przepisy dozoru technicznego.

BLOK: TECHNOLOGICZNY

1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
  1)   rozróżniać materiały niemetalowe wykorzystywane w eksploatacji maszyn i urządzeń oraz procesach technologicznych wytwarzania odlewów;
  2)   rozróżniać materiały ogniotrwałe oraz uzasadniać ich dobór i zastosowanie jako tworzywa konstrukcyjne w budowie pieców i kadzi odlewniczych;
  3)   określać właściwości metali i ich stopów oraz wskazywać na znaczenie ich oceny w procesach kontroli materiałów wsadowych i odlewów;
  4)   rozróżniać gatunki, właściwości i zastosowanie stopów Fe-C, metali nieżelaznych i ich stopów;
  5)   oceniać wpływ składników strukturalnych żeliwa i staliwa na ich właściwości;
  6)   rozpoznawać zjawiska korozyjne i ich skutki, wskazywać sposoby ochrony przed korozją w procesach eksploatacji i produkcji odlewów;
  7)   rozróżniać cechy charakterystyczne rodzajów obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej oraz określać ich wykorzystanie w produkcji odlewów;
  8)   rozróżniać materiały stosowane w modelarstwie odlewniczym;
  9)   określać funkcje i przeznaczenie elementów oprzyrządowania odlewniczego;
10)  charakteryzować sposoby przeróbki materiałów i mas formierskich oraz określać ich przeznaczenie;
  11)  sprawdzać podstawowe właściwości materiałów i mas formierskich oraz oceniać ich wpływ na jakość odlewów;
  12)  przygotowywać, odświeżać i regenerować masy formierskie zgodnie z instrukcją;
  13)  klasyfikować i charakteryzować ręczne i mechaniczne metody wytwarzania form i rdzeni piaskowych;
  14)  wykonywać formy i rdzenie metodami formowania ręcznego, w zmechanizowanych stanowiskach, gniazdach i liniach produkcyjnych;
  15)  składać i przygotowywać do zalewania formy odlewnicze oraz oceniać ich stan;
  16)  ładować wsad i prowadzić wytop podstawowych stopów odlewniczych zgodnie z instrukcjami technologicznymi;
  17)  klasyfikować i charakteryzować specjalne metody odlewania;
  18)  charakteryzować układy wlewowe i określać ich wpływ na jakość odlewów;
  19)  objaśniać zjawiska zachodzące w formie po zalaniu ciekłym metalem oraz oceniać skutki powstawania gazów, stygnięcia i skurczu metalu w formie;
  20)  wybijać, oczyszczać i wykańczać odlewy;
  21)  klasyfikować i kwalifikować wady odlewnicze oraz wskazywać przyczyny ich powstawania;
  22)  naprawiać usuwalne wady odlewów;
  23)  wykonywać podstawowe operacje obróbki ręcznej i mechanicznej skrawaniem;
  24)  lutować, kleić i wykonywać pod nadzorem operacje spawania elektrycznego i gazowego;
  25)  wykonywać czynności konserwacyjne, prace montażowo-demontażowe, drobne naprawy, wymianę części, regulację zespołów i całego urządzenia oraz