Akt prawny opublikowany przez 

ROZPORZĄDZENIE
MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ1)
z dnia 24 października 2007 r.
w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: fototechnik, mechanik-monter maszyn i urządzeń, modelarz odlewniczy, monter instalacji i urządzeń sanitarnych, operator maszyn i urządzeń odlewniczych, technik górnictwa odkrywkowego, technik górnictwa podziemnego, technik ochrony środowiska, technik odlewnik i technik technologii drewna
(Dz. U. z dnia 16 listopada 2007 r.)
Na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:
§ 1. 1. Określa się podstawy programowe kształcenia w następujących zawodach objętych klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego, stanowiącą załącznik do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 26 czerwca 2007 r. w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz. U. Nr 124, poz. 860):
1) fototechnik - symbol cyfrowy 313[01];
2) mechanik-monter maszyn i urządzeń - symbol cyfrowy 723[02];
3) modelarz odlewniczy - symbol cyfrowy 721[04];
4) monter instalacji i urządzeń sanitarnych - symbol cyfrowy 713[02];
5) operator maszyn i urządzeń odlewniczych - symbol cyfrowy 812[03];
6) technik górnictwa odkrywkowego - symbol cyfrowy 311[13];
7) technik górnictwa podziemnego - symbol cyfrowy 311[15];
8) technik ochrony środowiska - symbol cyfrowy 311[24];
9) technik odlewnik - symbol cyfrowy 311[26];
10) technik technologii drewna - symbol cyfrowy 311[32].
2. Podstawy programowe, o których mowa w ust. 1, stanowią załączniki nr 1-10 do rozporządzenia.
§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
______
1) Minister Edukacji Narodowej kieruje działem administracji rządowej - oświata i wychowanie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 131, poz. 907).
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658 oraz z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180, poz. 1280 i Nr 181, poz. 1292.
ZAŁĄCZNIKI
ZAŁĄCZNIK Nr 1
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE FOTOTECHNIK
SYMBOL CYFROWY 313[01]
I. OPIS ZAWODU
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) dobierać techniki zapisu obrazu w zależności od rodzaju informacji;
2) dobierać nośniki zapisu informacji obrazowej w zależności od specyfiki i warunków zapisu obrazu;
3) kontrolować właściwości użytkowe nośników informacji obrazowej;
4) określać warunki ekspozycji nośników obrazu;
5) określać warunki oświetleniowe, kształtować formę i kompozycję obrazu;
6) określać jakość oraz dokonywać chemicznej obróbki materiałów fotograficznych;
7) wykonywać zdjęcia architektury i krajobrazu, zdjęcia katalogowe, reportażowe, reklamowe, dokumentacyjne i studyjne;
8) posługiwać się sprzętem fototechnicznym i audiowizualnym;
9) przetwarzać informację obrazową z wykorzystaniem technik informatycznych;
10) przestrzegać fizykochemicznych i sensytometrycznych parametrów procesów obróbki materiałów światłoczułych;
11) opracowywać wyniki fizykochemicznej i sensytometrycznej analizy materiałów fotograficznych oraz procesów obróbki chemicznej;
12) wykonywać prace archiwizacyjne;
13) podejmować działania reklamowe i marketingowe dotyczące materiałów, sprzętu i urządzeń fototechnicznych;
14) posługiwać się obowiązującymi przepisami w trakcie wykonywania pracy;
15) rozpoznawać i eliminować zagrożenia związane z procesem pracy;
16) posługiwać się językiem obcym w zakresie wspomagającym wykonywanie zadań zawodowych;
17) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
18) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
19) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
20) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
21) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
22) kierować zespołem pracowników;
23) korzystać z różnych źródeł informacji oraz z doradztwa specjalistycznego;
24) prowadzić działalność gospodarczą.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie procesu kształcenia zawodowego, jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych "Podstawy przedsiębiorczości".
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie fototechnik powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) organizowania i wyposażania stanowisk pracy;
2) prowadzenia i nadzorowania procesów technologicznych;
3) dokonywania zapisu, przetwarzania i wizualizacji informacji obrazowej.
II. BLOKI PROGRAMOWE
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe:
1) chemiczno-fotograficzny;
2) fizyczno-technologiczny;
3) informatyczny;
4) podstawy działalności zawodowej.
BLOK: CHEMICZNO-FOTOGRAFICZNY
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) określać właściwości promieniowania tworzącego informację obrazową;
2) wyjaśniać mechanizmy widzenia i postrzegania barw;
3) określać przebieg procesów fotograficznych związanych z zapisem informacji obrazowej;
4) określać zasady funkcjonowania i posługiwania się sprzętem fototechnicznym;
5) prowadzić obróbkę chemiczną materiałów fotograficznych;
6) wykonywać zdjęcia z zastosowaniem różnego sprzętu fotograficznego;
7) dobierać nośniki rejestracji obrazu;
8) określać wpływ technologii wytwarzania halogenosrebrowych materiałów promienioczułych na ich właściwości użytkowe;
9) określać przydatność materiałów promienioczułych do rejestracji informacji obrazowej;
10) dobierać procesy obróbki dla różnorodnych materiałów promienioczułych;
11) klasyfikować materiały promienioczułe według określonego kryterium;
12) określać fizykochemiczne właściwości substancji chemicznych stosowanych w fotografii;
13) oceniać prawidłowość przebiegu procesów obróbki chemicznej materiałów promienioczułych;
14) przewidywać oraz zapobiegać zagrożeniom wynikającym ze stosowania toksycznych odczynników chemicznych;
15) określać fotochemiczne podstawy procesów ekspozycji oraz obróbki chemicznej materiałów promienioczułych;
16) likwidować następstwa przedostania się substancji chemicznych stosowanych w fotografii do środowiska naturalnego;
17) stosować metody utylizacji ścieków i odpadów powstałych podczas produkcji i obróbki chemicznej halogenosrebrowych materiałów promienioczułych;
18) określać wielkości fizyczne i fotometryczne stosowane w fotometrii i metrologii fotograficznej;
19) określać związki kształtu krzywej charakterystycznej oraz wielkości sensytometrycznych z użytkowymi właściwościami materiałów fotograficznych;
20) stosować sensytometryczne metody badań właściwości użytkowych materiałów fotograficznych;
21) określać metody badań i oceny właściwości użytkowych niekonwencjonalnych materiałów promienioczułych;
22) określać sposoby srebrowego i bezsrebrowego zapisu informacji obrazowej;
23) określać podstawowe elementy budowy, zasady działania maszyn i urządzeń stosowanych w fototechnice i chemicznej obróbce materiałów fotograficznych;
24) korzystać z różnych źródeł informacji;
25) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas obróbki chemicznej materiałów fotograficznych;
26) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) światło i jego właściwości, widzenie i synteza barw;
2) optyka fotograficzna;
3) aparaty fotograficzne, źródła światła stosowane w fotografii;
4) ekspozycja detektorów obrazu;
5) sporządzanie roztworów do obróbki chemicznej materiałów fotograficznych;
6) obróbka chemiczna materiałów światłoczułych;
7) zasady wykonywania zdjęć nieruchomych przedmiotów płaskich, trójwymiarowych oraz postaci ludzkich;
8) zdjęcia architektury i krajobrazu, zdjęcia katalogowe, reportażowe, reklamowe, dokumentacyjne i studyjne;
9) fotomakrografia i fotomikrografia;
10) techniki specjalne w fotografii;
11) klasyfikacja i budowa materiałów promienioczułych;
12) właściwości użytkowe halogenosrebrowych materiałów promienioczułych;
13) chemikalia fotograficzne, wywoływacze, utrwalacze, wybielacze, kąpiele pośrednie i końcowe;
14) chemikalia konfekcjonowane;
15) system kodów i oznaczeń halogenosrebrowych materiałów fotograficznych;
16) identyfikacja chemiczna substancji stosowanych w fotografii;
17) organiczne substancje wywołujące;
18) wywoływanie i utrwalanie obrazu fotograficznego;
19) regeneracja srebra, utylizacja odpadów produkcyjnych i ścieków pochodzących z obróbki chemicznej;
20) budowa klasycznych i elektronicznych detektorów obrazu;
21) krzywa charakterystyczna;
22) sensytometria materiałów światłoczułych;
23) metody bezsrebrowe i niekonwencjonalne;
24) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska.
BLOK: FIZYCZNO-TECHNOLOGICZNY
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) określać makroskopowe właściwości oraz elementarną budowę materii;
2) wykorzystywać prawa fizyki do interpretacji zjawisk stanowiących podstawę procesów zapisu informacji obrazowej;
3) charakteryzować procesy wytwarzania halogenosrebrowych materiałów światłoczułych;
4) dobierać urządzenia i maszyny do wytwarzania halogenosrebrowych materiałów fotograficznych;
5) dobierać oraz stosować metody badań i kontroli procesów wytwarzania materiałów światłoczułych;
6) określać granulometryczne i krystalograficzne właściwości halogenków srebra;
7) dokumentować przebieg procesów technologicznych;
8) opracowywać podstawowe receptury technologiczne oraz projekty realizacji zadań;
9) określać sensytometryczne właściwości materiałów fotograficznych;
10) określać wpływ obróbki chemicznej na właściwości sensytometryczne materiałów fotograficznych;
11) określać różnicowe wskaźniki sensytometryczne stosowane w kontroli i regulacji zautomatyzowanych systemów obróbki chemicznej materiałów fotograficznych;
12) przeprowadzać kontrolę procesów chemicznej obróbki materiałów fotograficznych z wykorzystaniem standardowych i różnicowych metod sensytometrii fotograficznej;
13) cechować, kontrolować oraz obsługiwać urządzenia i przyrządy stosowane w sensytometrii fotograficznej;
14) wykorzystywać wiedzę z zakresu strukturometrii fotograficznej;
15) sporządzać roztwory do obróbki chemicznej materiałów fotograficznych;
16) obsługiwać procesory fotograficzne;
17) organizować stanowiska pracy;
18) użytkować podstawowe wyposażenie, maszyny i urządzenia elektryczne zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisami ochrony przeciwpożarowej.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) surowce wyjściowe do produkcji materiałów światłoczułych;
2) technologia wytwarzania materiałów światłoczułych;
3) obróbka chemiczna materiałów fotograficznych;
4) regeneracja roztworów do obróbki chemicznej materiałów fotograficznych;
5) wysokotemperaturowe procesy obróbki materiałów fotograficznych barwnych;
6) utylizacja ścieków, ochrona środowiska, odzysk srebra;
7) podstawy sensytometrii fotograficznej;
8) kontrola sensytometryczna procesów obróbki chemicznej materiałów światłoczułych;
9) sensytometria materiałów światłoczułych;
10) strukturometria fotograficzna, ocena jakości materiałów fotograficznych;
11) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska.
BLOK: INFORMATYCZNY
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) analizować kierunki rozwoju oraz określać możliwości techniki i technologii fotografii cyfrowej;
2) określać zakres stosowania technik informatycznych;
3) użytkować sprzęt stosowany w tradycyjnych i cyfrowych technikach obrazowania;
4) posługiwać się specjalistycznym oprogramowaniem komputerowym do cyfrowego zapisu i przetwarzania obrazu;
5) wykorzystywać specjalistyczne oprogramowanie stosowane w sensytometrii fotograficznej;
6) charakteryzować hybrydowe metody uzyskiwania fotografii i filmów ruchomych;
7) stosować podstawową terminologię z zakresu teorii informacji, dyskretyzacji i cyfryzacji sygnałów w komputerowych technikach obrazowania;
8) określać możliwości i zakres stosowania komputerowych środowisk graficznych do cyfrowego przetwarzania obrazu;
9) określać zasady i metody stosowane w fotografii cyfrowej i hybrydowej;
10) dobierać oraz stosować metody rejestracji, przenoszenia, kompresji, przetwarzania i wizualizacji obrazu cyfrowego.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) systemy rejestracji obrazów optycznych;
2) podstawy teorii informacji;
3) tradycyjne i cyfrowe techniki rejestracji obrazu;
4) komputerowe przetwarzanie obrazu i dźwięku;
5) technika cyfrowa w sprzęcie fotograficznym;
6) technika komputerowa w sensytometrii i strukturometrii fotograficznej;
7) komputerowe modele zjawisk i procesów fotograficznych;
8) automatyka maszyn i urządzeń do obróbki materiałów fotograficznych.
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) wyjaśniać mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;
2) rozróżniać formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw produkcyjnych i usługowych;
3) sporządzać dokumenty niezbędne do podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej;
4) sporządzać budżet i planować rozwój firmy;
5) opracowywać plan marketingowy;
6) stosować przepisy Kodeksu pracy, dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
7) stosować przepisy prawa dotyczące działalności zawodowej;
8) podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;
9) sporządzać dokumenty związane z zatrudnieniem;
10) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
11) prowadzić negocjacje;
12) rozwiązywać problemy;
13) podejmować decyzje;
14) przestrzegać zasad etyki;
15) wykonywać pracę zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
16) określać wpływ zmęczenia fizycznego i psychicznego na efektywność pracy;
17) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
18) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
19) korzystać z obcojęzycznych źródeł informacji, dokumentacji technicznej, norm, katalogów oraz specjalistycznego oprogramowania;
20) organizować doskonalenie zawodowe pracowników.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) gospodarka rynkowa;
2) formy organizacyjno-prawne przedsiębiorstw produkcyjnych i usługowych;
3) dokumenty dotyczące działalności gospodarczej;
4) struktura budżetu;
5) plan rozwoju przedsiębiorstwa;
6) strategie marketingowe;
7) prawo pracy i prawo działalności gospodarczej;
8) metody poszukiwania pracy;
9) dokumenty związane z zatrudnieniem;
10) zasady i metody komunikowania się;
11) elementy socjologii i psychologii pracy;
12) etyka;
13) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higiena pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
14) zagrożenia i profilaktyka w środowisku pracy;
15) elementy ergonomii;
16) pierwsza pomoc;
17) źródła informacji zawodowej i oprogramowanie w języku obcym;
18) formy doskonalenia zawodowego.
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
| Nazwa bloku programowego | Minimalna liczba godzin w okresie kształcenia w %* | ||
| Podbudowa programowa: gimnazjum | Podbudowa programowa: zasadnicza szkoła zawodowa; zawód: fotograf | Podbudowa programowa: liceum ogólnokształcące, liceum profilowane, technikum, uzupełniające liceum ogólnokształcące, technikum uzupełniające | |
| Chemiczno-fotograficzny | 20 | 20 | 20 |
| Fizyczno-technologiczny | 35 | 30 | 35 |
| Informatyczny | 15 | 20 | 15 |
| Podstawy działalności zawodowej | 15 | 15 | 15 |
| Razem: | 85** | 85** | 85** |
* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych (w formie stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 15 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy.
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREŚCI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
Do realizacji treści kształcenia, ujętych w blokach programowych, odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne:
1) pracownia fotograficzna;
2) pracownia sensytometryczna;
3) pracownia komputerowa;
4) pracownia plastyczna.
Pracownia fotograficzna powinna składać się z sali dydaktycznej, studia fotograficznego, laboratorium fotograficznego.
Sala dydaktyczna powinna być wyposażona w:
1) tablicę, zwijany ekran;
2) telewizor z odtwarzaczem video i CD;
3) zestaw kaset video, płyt CD;
4) komputery z oprogramowaniem do cyfrowej obróbki obrazu;
5) skaner;
6) drukarkę;
7) rzutnik multimedialny;
8) rzutnik pisma;
9) tablice tematyczne;
10) biblioteczkę z literaturą fachową, czasopismami, katalogami;
11) blat do końcowej obróbki zdjęć;
12) zestaw materiałów do oprawy i ekspozycji zdjęć.
Studio fotograficzne powinno być wyposażone w:
1) sprzęt fotograficzny:
a) aparaty fotograficzne do wykonywania zdjęć na materiałach światłoczułych halogenosrebrowych,
b) aparat cyfrowy,
c) zestaw obiektywów o różnej odległości ogniskowej,
d) światłomierz do pomiaru światła błyskowego i zastanego;
e) zestaw filtrów zdjęciowych;
2) sprzęt oświetleniowy:
a) studyjne oświetlenie błyskowe,
b) zestaw reflektorów,
c) lampę błyskową,
d) rozpraszacze światła;
3) sprzęt pomocniczy:
a) statyw z głowicą,
b) zestaw tła,
c) stół bezcieniowy,
d) ekrany rozpraszające,
e) kolumnę reprodukcyjną,
f) namioty świetlne,
g) torbę reporterską,
h) wężyk spustowy,
i) pierścienie pośrednie, mieszki,
j) przedłużacz;
4) materiały światłoczułe analogowe i cyfrowe.
Laboratorium fotograficzne powinno być wyposażone w:
1) maszyny i urządzenia do obróbki materiałów fotograficznych;
2) sprzęt do kopiowania:
a) powiększalnik z głowicą filtracyjną,
b) zegar powiększalnikowy z osprzętem,
c) maskownicę,
d) kopiarkę,
e) lampy ciemniowe z filtrami,
f) zestaw filtrów do kopiowania;
3) sprzęt pomocniczy do obróbki laboratoryjnej;
4) odczynniki chemiczne do obróbki materiałów światłoczułych.
Pracownia sensytometryczna powinna być wyposażona w:
1) zestawy do ćwiczeń z zakresu sensytometrii fotograficznej:
a) sensytometry z cechowanymi źródłami światła, modulatorami oświetlenia i filtrami barwnymi,
b) densytometry do pomiarów w świetle odbitym i przepuszczonym,
c) wywoływaczki sensytometryczne,
d) suszarki,
e) sprzęt laboratoryjny i ciemniowy;
2) licencjonowane oprogramowanie wraz z komputerami połączonymi z densytometrami.
Pracownia komputerowa powinna być wyposażona w:
1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
2) programy komputerowe do cyfrowej obróbki zdjęć;
3) skanery do materiałów transparentnych i refleksyjnych;
4) drukarki różnego typu;
5) aparaty cyfrowe i nośniki.
Pracownia plastyczna powinna być wyposażona w:
1) stanowiska rysunkowe z kompletem przyborów rysunkowych i malarskich;
2) sztalugi i podkłady do papieru rysunkowego;
3) modele i plansze figur płaskich, brył oraz przedmiotów dekoracyjnych;
4) materiały pomocnicze.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla uczniów.
Praktyczna nauka zawodu może odbywać się w pracowniach szkolnych, usługowych i przemysłowych laboratoriach fotograficznych, studiach fotograficznych i reklamowych oraz zakładach prowadzących dokumentację fotograficzną.
ZAŁĄCZNIK Nr 2
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MECHANIK-MONTER MASZYN I URZĄDZEŃ
SYMBOL CYFROWY 723[02]
I. OPIS ZAWODU
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) interpretować podstawowe zjawiska i prawa z zakresu mechaniki, materiałoznawstwa, technologii mechanicznej i elektrotechniki;
2) czytać rysunki techniczne maszynowe oraz sporządzać szkice prostych części maszyn;
3) czytać i interpretować schematy i dokumentacje: warsztatowe, technologiczne, montażowe, demontażowe, techniczno-ruchowe (DTR);
4) dobierać narzędzia, przyrządy i urządzenia do wykonywanych prac;
5) ustawiać ramy, płyty fundamentowe, pomosty i rusztowania;
6) charakteryzować maszyny transportowe, technologiczne i energetyczne;
7) wyważać statycznie elementy maszyn;
8) mierzyć podstawowe wielkości fizyczne i geometryczne;
9) oceniać stan techniczny maszyn i urządzeń z zastosowaniem metod diagnostyki technicznej;
10) określać zakres napraw mechanizmów i zespołów maszyn i urządzeń na podstawie przeprowadzonej diagnozy;
11) wykonywać montaż i demontaż maszyn i urządzeń oraz ich podzespołów;
12) rozpoznawać podstawowe materiały eksploatacyjne i charakteryzować ich właściwości;
13) dobierać części zamienne;
14) wykonywać prace regeneracyjne zużytych części;
15) wykonywać części maszyn z zastosowaniem obróbki ręcznej i mechanicznej skrawaniem;
16) stosować różne sposoby łączenia elementów;
17) kontrolować jakość wykonanych prac;
18) wykonywać rozliczenia kosztów wyrobów i usług;
19) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
20) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
21) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
22) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
23) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
24) korzystać z różnych źródeł informacji;
25) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
26) planować prowadzenie działalności gospodarczej.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie procesu kształcenia zawodowego, jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych "Podstawy przedsiębiorczości".
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie mechanik-monter maszyn i urządzeń powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) wykonywania podstawowych operacji obróbki ręcznej, mechanicznej skrawaniem, cieplnej, plastycznej i spajania;
2) instalowania, uruchamiania i przemieszczania maszyn i urządzeń;
3) wykonywania i naprawiania typowych części maszyn;
4) przeprowadzania przeglądów technicznych, konserwacji i naprawy maszyn i urządzeń;
5) montowania maszyn i urządzeń;
6) kontrolowania maszyn i urządzeń po naprawie, regulowania i ustawiania według żądanych parametrów eksploatacyjnych;
7) sporządzania uproszczonych kalkulacji kosztów wytwarzania i naprawiania maszyn i urządzeń.
3. Zawód mechanik-monter maszyn i urządzeń jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć:
1) maszyn i urządzeń przemysłowych;
2) aparatów i urządzeń przemysłu chemicznego;
3) maszyn i urządzeń budowlanych i drogowych;
4) maszyn i urządzeń górniczych;
5) maszyn i urządzeń hutniczych;
6) maszyn i urządzeń energetycznych;
7) maszyn i urządzeń okrętowych;
8) maszyn i urządzeń przemysłu spożywczego;
9) maszyn i urządzeń przemysłu odzieżowego;
10) maszyn i urządzeń przemysłu włókienniczego;
11) maszyn i urządzeń przemysłu drzewnego;
12) maszyn i urządzeń przemysłu skórzanego;
13) obrabiarek do metali;
14) silników spalinowych.
II. BLOKI PROGRAMOWE
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe:
1) techniczne podstawy zawodu;
2) budowa i montaż maszyn i urządzeń;
3) eksploatacja maszyn i urządzeń;
4) podstawy działalności zawodowej.
BLOK: TECHNICZNE PODSTAWY ZAWODU
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) wyjaśniać podstawowe pojęcia oraz stosować prawa i zasady mechaniki technicznej, elektrotechniki, elektroniki i automatyki;
2) wykonywać podstawowe obliczenia wytrzymałościowe;
3) rozróżniać rodzaje źródeł energii elektrycznej, elementy obwodów prądu stałego i przemiennego;
4) czytać schematy układów elektrycznych i elektronicznych;
5) mierzyć i obliczać podstawowe wielkości elektryczne;
6) rozróżniać elementy składowe instalacji elektrycznej, osprzęt instalacyjny, przewody oraz zabezpieczenia;
7) charakteryzować właściwości fizyczne, chemiczne, mechaniczne, technologiczne materiałów konstrukcyjnych stosowanych w budowie maszyn;
8) stosować zasady sporządzania rysunku technicznego maszynowego oraz odpowiednie techniki zapisu podczas wykonywania odwzorowań konstrukcyjnych;
9) wykonywać szkice części maszyn;
10) wyjaśniać oznaczenia stosowane na rysunkach technicznych maszynowych;
11) wyjaśniać pojęcia: tolerancja, pasowania, chropowatość powierzchni;
12) mierzyć wielkości geometryczne;
13) wyjaśniać procesy technologiczne obróbki cieplnej, cieplno-chemicznej, plastycznej, odlewnictwa i obróbki wiórowej;
14) charakteryzować obróbkę wykańczającą;
15) rozróżniać metody obróbki erozyjnej;
16) wykonywać podstawowe operacje obróbki ręcznej i mechanicznej;
17) wykonywać typowe połączenia nierozłączne: spawane, zgrzewane, lutowane i klejone;
18) użytkować urządzenia komputerowe w zakresie wspomagania projektowania oraz obróbki wyników wykonanych pomiarów;
19) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas wykonywania operacji obróbki ręcznej i połączeń spajanych.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) podstawowe pojęcia mechaniki technicznej;
2) podstawy obliczeń wytrzymałościowych;
3) prąd elektryczny, magnetyzm i elektromagnetyzm;
4) maszyny elektryczne prądu stałego i przemiennego;
5) podstawy miernictwa elektrycznego;
6) instalacje elektryczne;
7) elektronika i automatyka przemysłowa;
8) materiały konstrukcyjne i technologiczne stosowane w budowie maszyn;
9) zasady tworzenia rysunku technicznego i wymiarowania;
10) rzutowanie prostokątne i aksonometryczne;
11) zasady wykonywania widoków i przekrojów;
12) uproszczenia rysunkowe i szkicowanie części maszyn oraz połączeń;
13) rysunki wykonawcze, złożeniowe, zabiegowe i operacyjne;
14) tolerancje, pasowania i chropowatość powierzchni w budowie maszyn;
15) pomiary warsztatowe;
16) podstawy obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej;
17) obróbka plastyczna metali (walcowanie, kucie, tłoczenie), odlewnictwo;
18) podstawowe operacje z zakresu obróbki ręcznej oraz narzędzia do obróbki;
19) sposoby obróbki skrawaniem: toczenie, wiercenie, szlifowanie, frezowanie;
20) obróbka wykańczająca części maszyn (docieranie, polerowanie, gładzenie, dogładzanie);
21) obróbka erozyjna części maszyn (obróbka elektroerozyjna, elektrochemiczna, strumieniowo-erozyjna: plazmowa, elektronowa, fotonowa);
22) sposoby spajania metali i niemetali: lutowanie, spawanie, zgrzewanie, klejenie;
23) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska.
BLOK: BUDOWA I MONTAŻ MASZYN I URZĄDZEŃ
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) wyjaśniać pojęcia: proces produkcyjny, proces technologiczny, maszyna, urządzenie, element maszyny, zespół, podzespół, mechanizm;
2) klasyfikować typowe maszyny i urządzenia mechaniczne;
3) rozróżniać i charakteryzować połączenia rozłączne i nierozłączne;
4) rozróżniać podstawowe mechanizmy ruchu postępowego i obrotowego;
5) wyjaśniać budowę, zasadę działania i przeznaczenie typowych maszyn i urządzeń (silnik, obrabiarka, urządzenia dźwigowo-transportowe), napędów hydraulicznych, pneumatycznych i elektrycznych;
6) wyjaśniać zasady i organizację montażu w produkcji maszyn i urządzeń;
7) wykorzystywać dokumentacją technologiczną montażu;
8) przeprowadzać montaż i demontaż typowych połączeń rozłącznych;
9) przeprowadzać montaż łożysk, osi i wałów;
10) przeprowadzać montaż i demontaż typowych mechanizmów napędowych;
11) przeprowadzać montaż części przesuwnych;
12) przeprowadzać montaż mechanizmów ruchu postępowego i obrotowego;
13) przeprowadzać montaż napędów hydraulicznych i pneumatycznych;
14) wyjaśniać zasady montażu głównego maszyn i urządzeń;
15) sprawdzać jakość maszyny i urządzenia po montażu;
16) nakładać powłoki ochronne i dekoracyjne na wyprodukowane maszyny i urządzenia;
17) posługiwać się narzędziami, przyrządami i urządzeniami stosowanymi w montażu i demontażu maszyn i urządzeń;
18) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas montażu i demontażu maszyn i urządzeń.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) charakterystyka produkcji urządzeń technicznych;
2) klasyfikacja maszyn i urządzeń;
3) mechanizmy i elementy maszyn;
4) budowa i zasady działania typowych maszyn i urządzeń mechanicznych;
5) napędy i sterowania hydrauliczne, pneumatyczne i elektryczne;
6) ogólne zasady projektowania procesów technologicznych montażu;
7) zasady montażu i demontażu;
8) organizacja procesu montażu i demontażu (organizacja stanowisk, przygotowanie dokumentacji technologicznej montażu);
9) operacje pomocnicze w procesie technologicznym montażu (mycie i czyszczenie jednostek montażowych, dopasowywanie, regulacja elementów i zespołów);
10) przyrządy i uchwyty montażowe oraz urządzenia transportowe;
11) technologia montażu połączeń rozłącznych;
12) technologia montażu łożysk, osi i wałów;
13) technologia montażu i demontażu mechanizmów napędowych (koła na wałach, napędy pasowe, łańcuchowe, przekładnie zębate, napędy cierne, sprzęgła);
14) technologia montażu części przesuwnych (prowadnic);
15) technologia montażu mechanizmów ruchu postępowego (mechanizm śrubowy, korbowo-tłokowy, mimośrodowy, jarzmowo-wahadłowy, zapadkowy, rozrządu zaworowego);
16) technologia montażu mechanizmów hydraulicznych i pneumatycznych;
17) montaż główny maszyn i urządzeń;
18) powłoki ochronne i dekoracyjne;
19) mechanizacja i automatyzacja montażu;
20) kontrola jakości w procesie technologicznym montażu;
21) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas montażu i demontażu maszyn i urządzeń.
BLOK: EKSPLOATACJA MASZYN I URZĄDZEŃ
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) wyjaśniać podstawowe pojęcia związane z eksploatacją obiektów technicznych;
2) rozróżniać procesy eksploatacyjne maszyn i urządzeń: użytkowanie, obsługiwanie, zasilanie;
3) charakteryzować warunki techniczne użytkowania, określać miary użytkowania i ich zastosowanie;
4) instalować, przygotowywać do pracy i uruchamiać maszynę lub urządzenie;
5) rozróżniać i charakteryzować podstawowe rodzaje materiałów eksploatacyjnych (oleje, smary, ciecze chłodząco-smarujące, paliwa);
6) wyjaśniać istotę smarowania oraz systemy smarowania olejem i smarem stałym;
7) dobierać materiały smarowe do łożysk, przekładni mechanicznych, silników spalinowych;
8) określać czynniki powodujące powstawanie korozji oraz rozróżniać podstawowe metody zabezpieczania metali przed korozją;
9) charakteryzować procesy zużyciowo-starzeniowe maszyn i urządzeń;
10) rozróżniać metody przeciwdziałania zużyciu maszyn i ich elementów;
11) charakteryzować czynniki mające wpływ na uszkodzenia urządzeń mechanicznych;
12) określać podstawowe zadania diagnostyki technicznej;
13) wyjaśniać pojęcie stan techniczny maszyny i urządzenia oraz rozróżniać metody diagnostyczne;
14) wykorzystywać urządzenia diagnostyczne w ocenie stanu technicznego i interpretować wyniki pomiarów;
15) dokonywać weryfikacji części maszyn;
16) określać zakres przeglądu i naprawy;
17) rozróżniać fazy procesu naprawczego;
18) określać sposoby naprawy części maszyn i urządzeń;
19) rozróżniać i stosować przyrządy i urządzenia obsługowo-naprawcze;
20) posługiwać się dokumentacją obsługowo-naprawczą;
21) przeprowadzać naprawy typowych elementów maszyn i zespołów maszynowych;
22) wykonywać czynności związane z konserwacją maszyny (czyszczenie, smarowanie, sprawdzanie stanu technicznego urządzenia);
23) wyjaśniać proces technologiczny naprawy maszyn i urządzeń przemysłowych;
24) sprawdzać jakość prac obsługowo-naprawczych;
25) zabezpieczać maszyny i urządzenia po naprawie;
26) komunikować się i współdziałać z różnymi komórkami organizacyjnymi procesu obsługowo-naprawczego;
27) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii i bezpieczeństwa pracy;
28) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas prac obsługowo-naprawczych.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) podstawowe pojęcia eksploatacji urządzeń technicznych;
2) fizyko-chemiczne podstawy eksploatacji maszyn i urządzeń;
3) korozja metali i powłoki ochronne;
4) materiały, gazy i płyny eksploatacyjne;
5) rodzaje tarcia i smarowania;
6) uszczelnienia techniczne;
7) zasady rozpoznawania zużycia i uszkodzenia elementów maszyn;
8) rozpoznawanie wad za pomocą defektoskopii;
9) diagnostyka techniczna maszyn i urządzeń;
10) zasady naprawy obiektów technicznych;
11) organizacja prac naprawczych;
12) stanowiska i urządzenia obsługowo-naprawcze;
13) proces technologiczny naprawy maszyn;
14) weryfikacja części maszyn;
15) metody regeneracji elementów maszyn;
16) naprawa powierzchni roboczych i elementów (czopy i wały, otwory, tuleje i łożyska, obudowy i kadłuby oraz inne);
17) naprawa typowych zespołów (przekładnie, podzespoły wirujące, układy hydrauliczne i inne);
18) próby uruchomienia maszyn i urządzeń po naprawie, przeprowadzanie niezbędnych regulacji;
19) wycofywanie z eksploatacji maszyn i urządzeń;
20) zaplecze obsługowo-naprawcze maszyn i urządzeń mechanicznych;
21) praca na typowych stanowiskach monterskich w przedsiębiorstwach produkcji maszyn i urządzeń mechanicznych i obsługowo-naprawczych;
22) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska podczas naprawy maszyn i urządzeń.
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
2) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
3) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;
4) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
5) interpretować podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
6) sporządzać kalkulacje usług obsługowych i naprawczych maszyn i urządzeń;
7) podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;
8) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia oraz działalności gospodarczej;
9) komunikować się i współpracować w zespole;
10) rozwiązywać problemy;
11) podejmować decyzje;
12) doskonalić umiejętności zawodowe;
13) przestrzegać zasad etyki.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
2) pierwsza pomoc;
3) środki ochrony indywidualnej;
4) elementy ergonomii;
5) podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
6) wycena prac usługowych związanych z obsługą maszyn i urządzeń;
7) metody poszukiwania pracy;
8) podejmowanie działalności gospodarczej;
9) zasady i metody komunikowania się;
10) elementy socjologii i psychologii pracy;
11) formy doskonalenia zawodowego;
12) etyka.
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
| Nazwa bloku programowego | Minimalna liczba godzin w cyklu kształcenia w % * |
| Techniczne podstawy zawodu | 18 |
| Budowa i montaż maszyn i urządzeń | 24 |
| Eksploatacja maszyn i urządzeń | 29 |
| Podstawy działalności zawodowej | 4 |
| Razem: | 75 ** |
* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych (w formie stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 25 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREŚCI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
Do realizacji treści kształcenia, ujętych w blokach programowych, odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne:
1) pracownia rysunku technicznego;
2) pracownia elektrotechniki i elektroniki;
3) pracownia komputerowa;
4) pracownia maszyn i urządzeń;
5) pracownia technologii napraw;
6) warsztaty szkolne.
Pracownia rysunku technicznego powinna być wyposażona w:
1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
2) zestaw modeli wspomagających kształtowanie wyobraźni przestrzennej;
3) eksponaty i modele części maszyn;
4) modele maszyn i urządzeń;
5) przykładowe dokumentacje konstrukcyjne;
6) zestaw norm rysunkowych;
7) katalogi typowych części maszyn, podzespołów i zespołów.
Pracownia elektrotechniki i elektroniki powinna być wyposażona w:
1) podstawowe mierniki wielkości elektrycznych;
2) typowe elementy i układy elektryczne i elektroniczne;
3) podstawowe maszyny i urządzenia elektryczne;
4) schematy instalacji elektrycznych;
5) mechaniczne i elektryczne elementy i układy automatyki;
6) PN-ISO, ISO;
7) katalogi maszyn i urządzeń elektrycznych;
8) katalogi elementów elektronicznych.
Pracownia komputerowa powinna być wyposażona w:
1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
2) drukarki;
3) pakiet programów biurowych;
4) programy do wspomagania projektowania typu CAD;
5) programy specjalistyczne.
Pracownia budowy maszyn i urządzeń powinna być wyposażona w:
1) elementy maszyn;
2) mechanizmy;
3) elementy układów hydraulicznych i pneumatycznych;
4) elementy automatyki przemysłowej;
5) modele i eksponaty typowych maszyn;
6) PN-ISO, ISO;
7) katalogi maszyn i urządzeń;
8) katalogi części znormalizowanych.
Pracownia technologii wytwarzania i napraw powinna być wyposażona w:
1) próbki materiałów eksploatacyjnych;
2) próbki zużytych części maszyn i urządzeń;
3) przyrządy pomiarowe;
4) narzędzia do obróbki ręcznej i mechanicznej skrawaniem;
5) narzędzia i przyrządy wykorzystywane w procesach montażu i naprawy maszyn i urządzeń;
6) modele obrabiarek do metalu;
7) dokumentacje procesów technologicznych montażu i naprawy maszyn i urządzeń;
8) instrukcje stanowiskowe;
9) PN-ISO, ISO;
10) katalogi maszyn i urządzeń.
Warsztaty szkolne powinny być wyposażone w:
1) przyrządy pomiarowe;
2) narzędzia do obróbki ręcznej i mechanicznej skrawaniem;
3) urządzenia do: nagrzewania, chłodzenia, spawania, obróbki plastycznej;
4) urządzenia i przyrządy do prac montażowych i demontażowych;
5) narzędzia i przyrządy wykorzystywane w procesie naprawy maszyn i urządzeń;
6) urządzenia, zespoły, elementy maszyn przeznaczone do konserwacji i naprawy;
7) obrabiarki do metalu;
8) odzież ochronną do spawania i kucia;
9) dokumentację warsztatową;
10) dokumentacje techniczno-ruchowe (DTR);
11) katalog narzędzi;
12) PN-ISO, ISO.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla uczniów.
W warsztatach szkolnych powinno znajdować się pomieszczenie do instruktażu.
Praktyczna nauka zawodu może odbywać się w warsztatach szkolnych, centrach kształcenia praktycznego, centrach kształcenia ustawicznego oraz w zakładach przemysłu metalowego i maszynowego lub w zakładach usługowo-naprawczych.
ZAŁĄCZNIK Nr 3
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MODELARZ ODLEWNICZY
SYMBOL CYFROWY 721[04]
I. OPIS ZAWODU
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) wykonywać przestrzenne modele prostych i złożonych brył geometrycznych na podstawie rysunku konstrukcyjnego;
2) czytać uproszczone rysunki modeli i sporządzać wykres modelarski;
3) czytać schematy układów mechanicznych i elektrycznych występujące w maszynach i urządzeniach modelarskich;
4) oceniać stan techniczny użytkowanego urządzenia;
5) wykonywać proste naprawy, regulację i konserwację maszyn i urządzeń modelarskich;
6) oceniać i weryfikować narzędzia, oprzyrządowanie modelowe i przyrządy pomocnicze stosowane przy wytwarzaniu modeli odlewniczych;
7) posługiwać się przyrządami pomiarowymi i sprawdzianami w procesie technologicznym wykonywania modeli odlewniczych;
8) kontrolować działanie i sprawdzać prawidłowość pracy maszyn i urządzeń stosowanych do produkcji modeli;
9) rozpoznawać gatunki materiałów modelarskich, a także oceniać ich jakość;
10) przygotowywać podstawowe i pomocnicze materiały modelarskie;
11) uruchamiać, kontrolować przebieg pracy oraz wyłączać podstawowe maszyny i urządzenia modelarskie;
12) wykonywać ręczną i mechaniczną obróbkę drewna, metali, tworzyw sztucznych i ceramicznych stosowanych w modelarstwie;
13) wykrywać wady oprzyrządowania modelowego, kwalifikować do naprawy oraz naprawiać, a także analizować przyczyny ich powstawania;
14) wykonywać operacje spajania, odlewania, laminowania i termoformowania modelarskich tworzyw sztucznych;
15) wykonywać kontrolę przebiegu procesu technologicznego zgodnie z procedurami zapewnienia jakości;
16) pobierać próby i badać właściwości technologiczne tworzyw modelarskich;
17) wykonywać próby technologiczne oprzyrządowania modelowego w odlewni;
18) korzystać z urządzeń komputerowych stosowanych w procesach wytwarzania, kontroli i sterowania oraz analizy jakości;
19) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
20) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
21) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
22) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
23) stosować przepisy prawa dotyczące działalności gospodarczej;
24) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
25) korzystać z różnych źródeł informacji;
26) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego, jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych "Podstawy przedsiębiorczości".
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie modelarz odlewniczy powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) użytkowania maszyn i urządzeń modelarskich;
2) dokonywania przeglądu, konserwacji, drobnych napraw oraz regulacji urządzeń modelarskich;
3) wykonywania czynności związanych z weryfikacją, użytkowaniem i konserwacją przyrządów pomiarowych oraz narzędzi roboczych;
4) prowadzenia procesu przygotowywania materiałów, kompozycji i mas modelarskich według instrukcji technologicznej;
5) wykonywania ręcznie rdzeni i form odlewniczych niezbędnych do przeprowadzania prób technologicznych oprzyrządowania modelowego;
6) wykonywania modeli, rdzennic i innych elementów zespołów modelowych;
7) wykonywania kokil i form ciśnieniowych oraz pomocniczego oprzyrządowania odlewniczego;
8) uczestniczenia w przeprowadzaniu kontroli wstępnej, międzyoperacyjnej i ostatecznej produkowanych modeli i rdzennic, zgodnie z procedurami zapewnienia jakości;
9) dokonywania naprawy zespołów modelowych.
3. Zawód modelarz odlewniczy jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć:
1) wytwarzania modeli z drewna;
2) wytwarzania modeli i form metalowych;
3) wytwarzania modeli z tworzyw sztucznych i mas ceramicznych;
4) wytwarzania modeli zdobniczych i artystycznych.
II. BLOKI PROGRAMOWE
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe:
1) eksploatacyjny;
2) technologiczny;
3) podstawy działalności zawodowej.
BLOK: EKSPLOATACYJNY
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) wykonywać szkice części maszyn zgodnie z obowiązującymi normami rysunku technicznego;
2) czytać dokumentację techniczno-ruchową (DTR) oraz instrukcje obsługi maszyn i urządzeń;
3) określać warunki równowagi ciała sztywnego;
4) wyjaśniać pojęcia: prędkość obwodowa, prędkość obrotowa, praca mechaniczna, moc, energia i sprawność;
5) rozróżniać typowe rodzaje obciążeń i naprężeń występujące w elementach maszyn;
6) rozróżniać materiały konstrukcyjne;
7) rozróżniać rodzaje połączeń, osie, wały, łożyska, sprzęgła, hamulce i mechanizmy oraz określać ich zastosowanie w budowie maszyn;
8) określać na podstawie dokumentacji technicznej elementy składowe maszyny lub urządzenia oraz ustalać przebieg ich montażu i demontażu;
9) określać parametry maszyn i urządzeń elektrycznych na podstawie tabliczki znamionowej oraz rozróżniać na schematach elementy obwodu elektrycznego;
10) rozróżniać układy zabezpieczeń;
11) dokonywać pomiaru natężenia prądu i mocy w obwodach prądu stałego oraz przemiennego jedno- i trójfazowego;
12) rozróżniać instalacje mieszkaniowe i przemysłowe oraz połączenia odbiorników szeregowo, równolegle, w gwiazdę i w trójkąt;
13) rozróżniać: uziemienie ochronne, uziom, przewód uziemiający i zerowanie oraz dokonywać pomiaru rezystancji izolacji i rezystancji uziemienia;
14) wskazywać różnice w budowie i pracy między prądnicą, silnikiem i transformatorem;
15) rozróżniać podstawowe elementy elektroniczne oraz podstawowe elementy układów sterowania;
16) rozróżniać elementy napędów pneumatycznych i hydraulicznych oraz określać ich przeznaczenie;
17) określać wykorzystanie sprężarek i wentylatorów w procesach odlewniczych;
18) klasyfikować i charakteryzować urządzenia transportu wewnętrznego oraz określać ich wykorzystanie w procesach wykonywania i magazynowania zespołów modelowych;
19) objaśnić budowę, zasady użytkowania, konserwacji i składowania narzędzi modelarskich;
20) wyjaśniać budowę, zasady działania i użytkowania obrabiarek stosowanych w modelarstwie;
21) użytkować obrabiarki stosowane w modelarni;
22) rozróżniać maszyny i urządzenia stosowane w procesach wytwarzania form i rdzeni;
23) użytkować maszyny rdzeniarskie i formierskie w zakresie umożliwiającym wykonywanie prób technologicznych nowego oprzyrządowania modelowego;
24) wskazywać zależności między tarciem i smarowaniem oraz rozróżniać układy smarowania maszyn;
25) rozpoznawać stan techniczny użytkowanych maszyn i urządzeń w modelarstwie;
26) objaśniać zasady użytkowania i składowania zespołów modelowych;
27) posługiwać się dokumentacją techniczno-ruchową (DTR), PN-ISO oraz inną literaturą techniczną;
28) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz dozoru technicznego, podczas użytkowania i obsługiwania maszyn, urządzeń i narzędzi stosowanych w modelarstwie.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) rysunek techniczny;
2) tolerancje, pasowania i chropowatość powierzchni;
3) podstawy mechaniki i wytrzymałości materiałów;
4) materiały konstrukcyjne;
5) elementy maszyn;
6) montaż i demontaż;
7) elementy elektrotechniki i elektroniki;
8) napędy pneumatyczne i hydrauliczne;
9) sprężarki i wentylatory;
10) urządzenia transportu wewnętrznego;
11) narzędzia modelarskie;
12) maszyny i urządzenia wykorzystywane w modelarstwie;
13) maszyny i urządzenia wykorzystywane w procesach wytwarzania form i rdzeni;
14) tarcie i smarowanie w maszynach;
15) zużycie i ocena stanu technicznego narzędzi modelarskich;
16) konserwacja i naprawa zespołów modelowych;
17) obsługiwanie maszyn i urządzeń do wytwarzania modeli odlewniczych;
18) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz przepisy dozoru technicznego.
BLOK: TECHNOLOGICZNY
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) biegle czytać uproszczoną i pełną dokumentację oprzyrządowania modelowego;
2) sporządzać rysunki: koncepcji technologicznej odlewu, surowego odlewu, modelu, rdzennicy i formy;
3) rozróżniać materiały modelarskie oraz określać ich właściwości i przeznaczenie;
4) dobierać podstawowe i pomocnicze materiały oraz elementy galanterii modelarskiej do produkcji oprzyrządowania modelowego;
5) wykonywać pomiary warsztatowe z wymaganą dokładnością oraz z zastosowaniem miar skurczowych;
6) charakteryzować podstawowe techniki obróbki materiałów wykorzystywane w modelarstwie: obróbka ręczna i mechaniczna skrawaniem drewna, metali i tworzyw sztucznych, termoformowanie i laminowanie tworzyw sztucznych;
7) charakteryzować odlewanie metali i ich stopów oraz tworzyw sztucznych, obróbkę plastyczną metali i spajanie;
8) określać zasady konstruowania modeli, rdzennic i płyt modelowych;
9) rozróżniać elementy zespołu modelowego oraz wskazywać na ich przeznaczenie (modele, rdzennice, przyrządy usprawniające formowanie: deski modelowe i fałszywki, płyty modelowe, ramy do wkładek modelowych);
10) klasyfikować modele, rdzennice oraz płyty modelowe;
11) planować procesy technologiczne wytwarzania oprzyrządowania modelowego z drewna, metalu, tworzyw sztucznych i mas ceramicznych;
12) sporządzać wykres modelarski;
13) obrabiać ręcznie i mechanicznie drewniane elementy zespołów modelowych oraz łączyć je za pomocą złącz i kleju;
14) wykańczać drewniane omodelowanie odlewnicze;
15) dobierać metody naprawy i konserwacji zespołów modelowych drewnianych;
16) obrabiać ręcznie i mechanicznie metalowe elementy zespołów modelowych;
17) objaśniać zasady montażu modeli na płytach modelowych;
18) montować modele metalowe i rdzennice;
19) wykonywać elementy oprzyrządowania modelowego z tworzyw sztucznych i mas ceramicznych metodami odlewania, termoformowania, laminowania, cięcia i spajania;
20) charakteryzować sposoby wytwarzania form i matryc do specjalnych metod odlewania i określać stawiane im wymagania;
21) klasyfikować i charakteryzować skrzynki formierskie;
22) charakteryzować oprzyrządowanie pomocnicze do formowania;
23) określać zasady składowania, ewidencjonowania i wydawania modeli;
24) naprawiać i konserwować omodelowanie odlewnicze oraz kwalifikować do likwidacji omodelowanie zużyte;
25) charakteryzować podstawowe metody formowania ręcznego i maszynowego;
26) wykonywać ręcznie rdzenie i formy piaskowe;
27) charakteryzować specjalne metody odlewania;
28) wykazywać wpływ oprzyrządowania odlewniczego na jakość i dokładność wykonywania odlewów;
29) dobierać narzędzia, przyrządy i materiały w zależności od wykonywanej pracy;
30) wydawać, przyjmować i ewidencjonować narzędzia, przyrządy, materiały i wykonane prace;
31) przeprowadzać kontrolę zespołów modelowych zgodnie z procedurami zapewnienia jakości;
32) użytkować urządzenia komputerowe do wspomagania procesów wytwarzania zespołów modelowych;
33) posługiwać się dokumentacją technologiczną, PN-ISO, zakładowymi normami oraz inną literaturą techniczną;
34) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska na stanowisku pracy.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) dokumentacja oprzyrządowania modelowego;
2) materiały modelarskie;
3) pomiary warsztatowe;
4) obróbka ręczna;
5) obróbka mechaniczna skrawaniem;
6) obróbka plastyczna metali;
7) odlewnictwo;
8) spajanie;
9) konstruowanie zespołu modelowego;
10) wytwarzanie modeli z drewna;
11) wytwarzanie modeli metalowych;
12) wytwarzanie modeli z tworzyw sztucznych i mas ceramicznych;
13) formy i matryce do specjalnych metod odlewania;
14) skrzynki formierskie i oprzyrządowanie pomocnicze do formowania;
15) konserwacja i naprawa omodelowania odlewniczego;
16) gospodarka materiałowa;
17) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz przepisy ochrony środowiska.
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
2) określać główne źródła zanieczyszczeń emitowanych przez zakłady odlewnicze i zakłady rzemieślnicze wykonujące modele odlewnicze oraz wskazywać ich wpływ na człowieka i środowisko;
3) oceniać stan zagrożenia środowiska spowodowany emisją gazów, pyłów i innych odpadów odlewniczych na podstawie obowiązujących norm dopuszczalnych zanieczyszczeń;
4) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
5) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;
6) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
7) interpretować podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
8) podejmować działania związane z poszukiwaniem pracy;
9) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia oraz działalności gospodarczej;
10) komunikować się i współpracować w zespole;
11) rozwiązywać problemy;
12) podejmować decyzje;
13) doskonalić umiejętności zawodowe;
14) przestrzegać zasad etyki.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higiena pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
2) pierwsza pomoc;
3) środki ochrony indywidualnej;
4) elementy ergonomii;
5) podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
6) metody poszukiwania pracy;
7) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;
8) zasady i metody komunikowania się;
9) elementy socjologii i psychologii pracy;
10) formy doskonalenia zawodowego;
11) etyka.
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
| Nazwa bloku programowego | Minimalna liczba godzin w okresie kształcenia w % * |
| Eksploatacyjny | 24 |
| Technologiczny | 42 |
| Podstawy działalności zawodowej | 6 |
| Razem: | 72** |
* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych (w formie stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 28 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREŚCI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
Do realizacji treści kształcenia, ujętych w blokach programowych, odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne:
1) pracownia podstaw budowy i eksploatacji maszyn i urządzeń;
2) pracownia technologii odlewnictwa;
3) pracownia modelarstwa;
4) pracownia elektrotechniki, elektroniki i automatyki;
5) pracownia komputerowa;
6) warsztaty szkolne.
Pracownia podstaw budowy i eksploatacji maszyn i urządzeń powinna być wyposażona w:
1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
2) przybory kreślarskie;
3) rysunki wykonawcze, złożeniowe, zestawieniowe, montażowe i schematyczne;
4) PN-ISO;
5) dokumentacje techniczne, dokumentację techniczno-ruchową (DTR);
6) modele: rzutni, brył geometrycznych, części maszyn z przekrojami, sprzęgieł, hamulców, przekładni mechanicznych, mechanizmów;
7) elementy maszyn: połączenia, wały, osie, łożyska, sprężyny;
8) części maszyn z różnymi postaciami zużycia;
9) modele: sprężarek, wentylatorów, pomp, urządzeń transportowych;
10) przyrządy pomiarowe, wzorce chropowatości;
11) elementy pasowane;
12) katalog łożysk tocznych.
Pracownia technologii odlewnictwa powinna być wyposażona w:
1) próbki materiałów i mas formierskich;
2) narzędzia formierskie;
3) elementy zespołów modelowych i odlewniczego oprzyrządowania pomocniczego;
4) odlewy wykonane z różnych stopów;
5) odlewy wykonane różnymi metodami odlewania;
6) modele maszyn i urządzeń odlewniczych;
7) dokumentację techniczną produkcji odlewów;
8) normy techniczne z zakresu odlewnictwa;
9) katalogi maszyn i urządzeń odlewniczych.
Pracownia modelarstwa powinna być wyposażona w:
1) próbki tworzyw modelarskich;
2) zestawy narzędzi modelarskich;
3) rdzennice, elementy galanterii modelarskiej i pomocniczego oprzyrządowania odlewniczego;
4) modele maszyn i urządzeń wykorzystywanych podczas produkcji modeli z drewna, tworzyw sztucznych i metali;
5) normy techniczne z zakresu modelarstwa;
6) dokumentację techniczną stosowaną w modelarni;
7) katalogi maszyn i urządzeń modelarskich.
Pracownia elektrotechniki, elektroniki i automatyki powinna być wyposażona w:
1) przyrządy pomiarowe;
2) elementy obwodów elektrycznych: rezystory, cewki, kondensatory;
3) zasilacze, generatory;
4) silniki, prądnice, transformatory;
5) przekroje maszyn elektrycznych;
6) próbki przewodów i kabli elektrycznych, różnych rodzajów izolacji;
7) typowe źródła światła, urządzenia grzejne;
8) wyłączniki instalacyjne, bezpieczniki, styczniki, przekaźniki;
9) osprzęt instalacji elektrycznych;
10) elementy elektroniczne;
11) wzmacniacze i generatory, zasilacze;
12) układy cyfrowe;
13) oscyloskop;
14) PN-ISO, ISO;
15) katalogi maszyn i urządzeń elektrycznych;
16) katalogi elementów elektronicznych.
Pracownia komputerowa powinna być wyposażona w:
1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla dwóch uczniów);
2) drukarki;
3) pakiet programów biurowych;
4) programy do wspomagania projektowania modeli i form;
5) programy specjalistyczne dotyczące wytwarzania zespołów modelowych i pomocniczego oprzyrządowania.
Warsztaty szkolne powinny być wyposażone w:
1) stanowiska: modelarskie, ślusarskie, do obróbki mechanicznej i odlewania odlewów, obróbki plastycznej, spajania oraz kontroli jakości;
2) stanowiska przygotowania materiałów, mas i kompozycji modelarskich;
3) stanowiska formowania ręcznego;
4) stanowiska trasowania płaskiego i przestrzennego;
5) narzędzia modelarskie i przyrządy pomiarowe;
6) próbki materiałów modelarskich;
7) dokumentację konstrukcyjną i technologiczną oprzyrządowania modelowego;
8) normy techniczne z zakresu modelarstwa.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla uczniów.
W warsztatach szkolnych powinno znajdować się pomieszczenie do instruktażu.
Praktyczna nauka zawodu może odbywać się w warsztatach szkolnych, centrach kształcenia praktycznego, centrach kształcenia ustawicznego oraz w zakładach przemysłu odlewniczego.
ZAŁĄCZNIK Nr 4
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE MONTER INSTALACJI I URZĄDZEŃ SANITARNYCH
SYMBOL CYFROWY 713[02]
I. OPIS ZAWODU
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) rozpoznawać rodzaje obiektów budowlanych, ich konstrukcje oraz technologię wykonania;
2) posługiwać się dokumentacją techniczną instalacji wody zimnej, ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, gazowej oraz wentylacji i klimatyzacji oraz normami i instrukcjami w zakresie wykonywanych zadań zawodowych;
3) szkicować elementy instalacji sanitarnych;
4) wyznaczać trasę przewodów instalacji sanitarnych oraz miejsca montażu uzbrojenia;
5) wykonywać bruzdy i otwory w przegrodach budowlanych;
6) dobierać elementy instalacji sanitarnych do określonych prac monterskich;
7) dobierać, użytkować i konserwować narzędzia, sprzęt oraz przyrządy kontrolno-pomiarowe;
8) montować elementy instalacji wody zimnej, ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, gazowej oraz wentylacji i klimatyzacji;
9) wykonywać izolacje termiczne i przeciwwilgociowe przewodów instalacji sanitarnych;
10) montować uzbrojenie oraz urządzenia pomiarowe na przewodach instalacji sanitarnych;
11) wykonywać połączenia instalacji wodociągowych, kanalizacyjnych i gazowych z odpowiednimi sieciami zewnętrznymi;
12) montować urządzenia lokalnych ujęć wody i oczyszczalni ścieków;
13) podłączać instalację grzewczą do lokalnych i centralnych źródeł ciepła;
14) przygotowywać instalacje do wykonywania prób szczelności i odbioru technicznego;
15) lokalizować i usuwać awarie eksploatowanych instalacji i urządzeń sanitarnych;
16) wykonywać przedmiary i obmiary robót instalacyjnych oraz kalkulować koszty ich wykonania;
17) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
18) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
19) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
20) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
21) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
22) korzystać z różnych źródeł informacji;
23) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
24) prowadzić działalność gospodarczą.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego, jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych "Podstawy przedsiębiorczości".
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie monter instalacji i urządzeń sanitarnych powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) wykonywania bruzd i otworów w przegrodach budowlanych oraz innych prac związanych z montażem instalacji i urządzeń sanitarnych;
2) przygotowania elementów instalacji do montażu w określonych technologiach;
3) montowania instalacji i urządzeń wody zimnej, ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, gazowej oraz wentylacji i klimatyzacji;
4) przygotowywania instalacji do wykonywania prób szczelności i odbioru technicznego;
5) wykonywania połączeń instalacji sanitarnych z odpowiednimi sieciami komunalnymi;
6) wykonywania konserwacji, napraw oraz demontażu instalacji i urządzeń sanitarnych.
3. Zawód monter instalacji i urządzeń sanitarnych jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć:
1) instalacji wody zimnej, ciepłej wody użytkowej oraz kanalizacyjnej;
2) instalacji centralnego ogrzewania;
3) instalacji gazowych;
4) wentylacji i klimatyzacji.
II. BLOKI PROGRAMOWE
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki:
1) techniczne podstawy budownictwa;
2) technologia robót instalacyjnych;
3) podstawy działalności zawodowej.
BLOK: TECHNICZNE PODSTAWY BUDOWNICTWA
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) posługiwać się podstawowymi pojęciami i terminologią budowlaną;
2) rozpoznawać elementy budynku i określać ich funkcje;
3) rozróżniać konstrukcje i technologie wykonania budynków;
4) określać rodzaje gruntów budowlanych;
5) określać właściwości materiałów i wyrobów budowlanych oraz instalacyjnych;
6) rozróżniać instalacje budowlane i określać ich funkcje;
7) określać zasady organizacji terenu budowy oraz stanowiska pracy;
8) określać zasady magazynowania i składowania materiałów i wyrobów budowlanych oraz instalacyjnych;
9) określać zasady transportowania materiałów i wyrobów budowlanych i instalacyjnych;
10) określać zasady wykonywania robót murarskich, betoniarskich, tynkarskich i malarskich związanych z montażem instalacji budowlanych;
11) rysować podstawowe konstrukcje geometryczne;
12) wymiarować i opisywać rysunki techniczne;
13) stosować zasady wykonywania przekrojów, rzutów poziomych i aksonometrycznych;
14) sporządzać rysunki instalacji i urządzeń sanitarnych;
15) rysować schematy instalacji sanitarnych;
16) szkicować elementy i urządzenia instalacji sanitarnych;
17) odczytywać oznaczenia graficzne na rysunkach;
18) rozróżniać poszczególne rodzaje i elementy dokumentacji technicznej;
19) czytać dokumentację techniczną instalacji: wody zimnej, ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnych, grzewczych, gazowych oraz wentylacji i klimatyzacji;
20) posługiwać się podstawowym sprzętem pomiarowym;
21) wykonywać przedmiary i obmiary robót instalacyjnych;
22) sporządzać rysunki inwentaryzacyjne.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) podstawowe wiadomości o obiektach budowlanych;
2) elementy konstrukcyjne i niekonstrukcyjne budynków;
3) grunty budowlane;
4) materiały i wyroby budowlane, instalacyjne i izolacyjne;
5) rodzaje instalacji budowlanych;
6) teren budowy i jego organizacja;
7) magazynowanie, składowanie i transportowanie materiałów i wyrobów budowlanych, instalacyjnych i izolacyjnych;
8) podstawowe roboty murarskie, betoniarskie, tynkarskie, malarskie;
9) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska obowiązujące podczas wykonywania robót budowlanych i instalacyjnych;
10) podstawowe konstrukcje geometryczne;
11) zasady wymiarowania rysunków;
12) przekroje rysunkowe;
13) rzutowanie prostokątne i aksonometryczne;
14) rysunek odręczny i schematyczny;
15) oznaczenia graficzne na rysunkach technicznych elementów budowlanych i instalacyjnych;
16) rodzaje i elementy dokumentacji technicznej;
17) zasady posługiwania się dokumentacją techniczną instalacji sanitarnych;
18) elementy miernictwa instalacyjnego;
19) zasady wykonywania przedmiarów i obmiarów robót;
20) rysunki inwentaryzacyjne.
BLOK: TECHNOLOGIA ROBÓT INSTALACYJNYCH
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami technologicznymi, przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
2) dobierać materiały, uzbrojenie, przybory i urządzenia do wykonywania instalacji w określonej technologii;
3) dobierać sprzęt i narzędzia do wykonywania prac monterskich;
4) wyznaczać trasę przewodów instalacji sanitarnych oraz miejsca montażu uzbrojenia;
5) wykonywać bruzdy i otwory w przegrodach budowlanych;
6) montować przewody i uzbrojenie instalacji wody zimnej i ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnej, grzewczej, gazowej oraz wentylacji i klimatyzacji;
7) montować armaturę czerpalną;
8) montować urządzenia ciepłej wody użytkowej;
9) montować instalacje i urządzenia przeciwpożarowe;
10) montować przybory sanitarne;
11) montować odbiorniki ciepła;
12) montować kotły grzewcze z osprzętem;
13) montować urządzenia węzłów cieplnych;
14) izolować przewody i urządzenia ciepłownicze;
15) montować urządzenia zabezpieczające, sygnalizacyjne i kontrolno-pomiarowe;
16) montować urządzenia gazowe;
17) montować urządzenia wentylacyjne i klimatyzacyjne;
18) przygotowywać instalacje do przeprowadzania prób szczelności i odbioru technicznego;
19) wykonywać prace murarskie i tynkarskie;
20) rozliczać podstawowe i pomocnicze materiały instalacyjne;
21) wymieniać uszkodzone lub niesprawne elementy instalacji sanitarnych;
22) wykonywać konserwacje i naprawy instalacji i urządzeń sanitarnych;
23) demontować elementy instalacji sanitarnych;
24) wykonywać wykopy w gruntach różnych kategorii oraz zabezpieczać ściany wykopów;
25) wykonywać przyłącza wodociągowe, kanalizacyjne (przykanaliki) i gazowe;
26) montować urządzenia lokalnych ujęć wody i oczyszczalni ścieków;
27) podłączać instalację grzewczą do lokalnych i centralnych źródeł ciepła;
28) przestrzegać obowiązujących przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz dozoru technicznego.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) organizacja stanowiska pracy montera instalacji i urządzeń sanitarnych;
2) materiały, uzbrojenie, przybory i urządzenia stosowane w instalacjach sanitarnych;
3) narzędzia i sprzęt stosowane do montażu instalacji sanitarnych w określonych technologiach;
4) roboty pomocnicze związane z montażem instalacji i urządzeń sanitarnych;
5) montaż przewodów i uzbrojenia instalacji wody zimnej, ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnej, gazowej, centralnego ogrzewania oraz wentylacji i klimatyzacji;
6) montaż armatury czerpalnej;
7) montaż urządzeń ciepłej wody użytkowej;
8) montaż instalacji i urządzeń hydroforowych;
9) montaż instalacji i urządzeń przeciwpożarowych;
10) montaż przyborów sanitarnych;
11) montaż kotłów grzewczych oraz odbiorników ciepła;
12) montaż urządzeń zabezpieczających, sygnalizacyjnych i kontrolno-pomiarowych;
13) montaż węzłów cieplnych;
14) izolacje przewodów;
15) montaż urządzeń gazowych;
16) montaż przewodów i urządzeń wentylacyjnych oraz klimatyzacyjnych;
17) próby szczelności instalacji;
18) odbiór techniczny instalacji;
19) zasady eksploatacji instalacji i urządzeń sanitarnych;
20) demontaż instalacji i urządzeń sanitarnych;
21) roboty ziemne, zabezpieczanie ścian wykopów;
22) przyłącza wodociągowe, kanalizacyjne (przykanaliki) i gazowe;
23) ujęcia wody;
24) oczyszczalnie ścieków;
25) lokalne i centralne źródła ciepła;
26) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz dozoru technicznego.
BLOK: PODSTAWY DZIAŁALNOŚCI ZAWODOWEJ
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) interpretować podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
2) korzystać ze źródeł wiedzy technicznej, ekonomicznej i prawnej;
3) rozróżniać i charakteryzować przedsiębiorstwa budowlane;
4) stosować przepisy prawa budowlanego i podatkowego;
5) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
6) prowadzić działalność gospodarczą;
7) sporządzać dokumenty dotyczące zatrudnienia oraz działalności gospodarczej;
8) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
9) dobierać środki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;
10) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;
11) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
12) komunikować się i współpracować w zespole;
13) rozwiązywać problemy;
14) podejmować decyzje;
15) doskonalić umiejętności zawodowe;
16) przestrzegać zasad etyki.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) podstawowe pojęcia gospodarki rynkowej;
2) funkcjonowanie przedsiębiorstw budowlanych;
3) przepisy prawa budowlanego i podatkowego;
4) wybrane przepisy prawa pracy;
5) podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej;
6) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higiena pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;
7) środki ochrony indywidualnej;
8) pierwsza pomoc;
9) elementy ergonomii;
10) zasady i metody komunikowania się;
11) elementy socjologii i psychologii pracy;
12) formy doskonalenia zawodowego;
13) etyka.
III. PODZIAŁ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE
| Nazwa bloku programowego | Minimalna liczba godzin w okresie kształcenia w % * |
| Techniczne podstawy budownictwa | 20 |
| Technologia robót instalacyjnych | 50 |
| Podstawy działalności zawodowej | 10 |
| Razem: | 80** |
* Podział godzin na bloki programowe dotyczy kształcenia w szkołach dla młodzieży i w szkołach dla dorosłych (w formie stacjonarnej i zaocznej).
** Pozostałe 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów nauczania na dostosowanie kształcenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizację.
IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREŚCI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
Do realizacji treści kształcenia, ujętych w blokach programowych, odpowiednie są następujące pomieszczenia dydaktyczne:
1) pracownia ogólnobudowlana;
2) pracownia rysunku technicznego;
3) pracownia technologii instalacyjnych;
4) warsztaty szkolne.
Pracownia ogólnobudowlana powinna być wyposażona w:
1) próbki materiałów i wyrobów budowlanych;
2) próbki materiałów i wyrobów instalacyjnych;
3) przyrządy pomiarowe;
4) modele instalacji i urządzeń sanitarnych;
5) dokumentacje techniczne budynków, normy i certyfikaty stosowane w budownictwie;
6) katalogi i prospekty materiałów i wyrobów instalacyjnych.
Pracownia rysunku technicznego powinna być wyposażona w:
1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);
2) wzory pisma znormalizowanego;
3) modele figur i brył geometrycznych;
4) model rzutni prostokątnej;
5) materiały i wyroby budowlane oraz instalacyjne;
6) normy i certyfikaty stosowane w budownictwie;
7) projekty techniczne instalacji sanitarnych.
Pracownia technologii instalacyjnych powinna być wyposażona w:
1) próbki materiałów i wyrobów instalacyjnych;
2) próbki materiałów izolacyjnych;
3) narzędzia i przyrządy do trasowania;
4) narzędzia i sprzęt do montażu instalacji sanitarnych w różnych technologiach;
5) modele instalacji i urządzeń sanitarnych;
6) elementy uzbrojenia, armatura czerpalna, przybory sanitarne, grzejniki;
7) katalogi, prospekty i cenniki materiałów, urządzeń, armatury i przyborów sanitarnych;
8) dokumentację techniczną instalacji sanitarnych.
Warsztaty szkolne powinny być wyposażone w:
1) stanowiska do ręcznej i mechanicznej obróbki rur;
2) stanowiska do montażu instalacji i urządzeń sanitarnych;
3) narzędzia i przyrządy do trasowania;
4) przyrządy pomiarowe i kontrolno-pomiarowe;
5) materiały stosowane do montażu instalacji wodociągowych, ciepłej wody użytkowej, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania, gazowej oraz wentylacji i klimatyzacji;
6) instrukcje obsługi maszyn, urządzeń i sprzętu do montażu instalacji;
7) katalogi i prospekty materiałów i wyrobów instalacyjnych, normy, aprobaty techniczne, certyfikaty jakości.
Pracownie powinny składać się z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.
W sali lekcyjnej należy zapewnić stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednią liczbę stanowisk pracy dla uczniów.
W warsztatach szkolnych powinno znajdować się pomieszczenie do instruktażu.
Praktyczna nauka zawodu może odbywać się w warsztatach szkolnych, centrach kształcenia praktycznego, centrach kształcenia ustawicznego oraz specjalistycznych zakładach zajmujących się montażem instalacji i urządzeń sanitarnych.
ZAŁĄCZNIK Nr 5
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE OPERATOR MASZYN I URZĄDZEŃ ODLEWNICZYCH
SYMBOL CYFROWY 812[03]
I. OPIS ZAWODU
1. W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć:
1) czytać i szkicować rysunki konstrukcyjne i technologiczne (odlewnicze);
2) czytać schematy układów mechanicznych, hydraulicznych, pneumatycznych, elektrycznych i automatyki przemysłowej występujące w odlewnictwie;
3) oceniać stan techniczny użytkowanego urządzenia;
4) wykonywać proste naprawy, regulację i konserwację maszyn i urządzeń odlewniczych;
5) oceniać i weryfikować narzędzia, oprzyrządowanie modelowe i przyrządy pomocnicze stosowane w procesach odlewniczych;
6) posługiwać się przyrządami pomiarowymi i sprawdzianami w procesie technologicznym;
7) rozpoznawać materiały formierskie, rdzenie i formy, zalewać formy ciekłym metalem, wybijać i oczyszczać odlewy;
8) uruchamiać podstawowe maszyny i urządzenia odlewnicze, kontrolować ich pracę;
9) wykrywać wady odlewów, dokonywać napraw, a także analizować przyczyny wad celem wyeliminowania (ograniczenia) braków odlewniczych;
10) wykonywać kontrolę przebiegu procesu technologicznego zgodnie z procedurami zapewnienia jakości;
11) pobierać próby do badań składu chemicznego, właściwości wytrzymałościowych i technologicznych oraz struktury zgodnie z warunkami zamówienia;
12) korzystać z urządzeń komputerowych stosowanych w procesach wytwarzania, kontroli i sterowania;
13) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej oraz ochrony środowiska;
14) organizować stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;
15) komunikować się z uczestnikami procesu pracy;
16) stosować przepisy Kodeksu pracy dotyczące praw i obowiązków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;
17) stosować przepisy prawa dotyczące wykonywanych zadań zawodowych;
18) korzystać z różnych źródeł informacji;
19) udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy.
Kształtowanie postaw przedsiębiorczych oraz przygotowanie do wejścia na rynek pracy powinno przebiegać zarówno w trakcie kształcenia zawodowego, jak i podczas realizacji zajęć edukacyjnych "Podstawy przedsiębiorczości".
2. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie operator maszyn i urządzeń odlewniczych powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:
1) użytkowania podstawowych i pomocniczych maszyn i urządzeń odlewniczych;
2) dokonywania przeglądu, konserwacji, drobnych napraw i regulacji maszyn, urządzeń oraz pieców odlewniczych;
3) wykonywania czynności związanych z weryfikacją, użytkowaniem i konserwacją przyrządów pomiarowych oraz narzędzi roboczych stosowanych w odlewniach;
4) prowadzenia procesu przygotowania materiałów i mas formierskich według instrukcji technologicznej;
5) wykonywania rdzeni i form ręcznie lub maszynowo na pojedynczych urządzeniach oraz w zmechanizowanych i zautomatyzowanych liniach produkcyjnych zgodnie z instrukcjami technologicznymi;
6) przygotowywania wsadu, prowadzenia wytopu i spustu ciekłego metalu;
7) zalewania form odlewniczych;
8) wybijania i oczyszczania odlewów;
9) wykonywania odlewów kokilowych, ciśnieniowych i odśrodkowych;
10) uczestniczenia w przeprowadzaniu kontroli wstępnej, międzyoperacyjnej i ostatecznej procesów odlewniczych zgodnie z procedurami zapewnienia jakości.
3. Zawód operator maszyn i urządzeń odlewniczych jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację pod koniec okresu kształcenia. Szkoła określa umiejętności specjalistyczne, biorąc pod uwagę potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania uczniów. Tematyka specjalizacji może dotyczyć:
1) odlewania w formach piaskowych (żeliwa, staliwa lub stopów metali nieżelaznych);
2) specjalnych metod odlewania;
3) odlewnictwa zdobniczego i artystycznego.
II. BLOKI PROGRAMOWE
Zakres umiejętności i treści kształcenia, wynikający z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierają następujące bloki programowe:
1) eksploatacyjny;
2) technologiczny;
3) podstawy działalności zawodowej.
BLOK: EKSPLOATACYJNY
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) wykonywać szkice części maszyn;
2) czytać rysunki konstrukcyjne i technologiczne, dokumentację techniczno-ruchową (DTR) oraz instrukcje obsługi maszyn i urządzeń;
3) określać warunki równowagi ciała sztywnego;
4) wyjaśniać pojęcia: prędkość obwodowa, prędkość obrotowa, praca mechaniczna, moc, energia, sprawność;
5) rozróżniać typowe rodzaje obciążeń i naprężeń występujące w elementach maszyn;
6) rozróżniać rodzaje połączeń, osie, wały, łożyska, sprzęgła i mechanizmy oraz określać ich zastosowanie w budowie maszyn;
7) określać na podstawie dokumentacji technicznej elementy składowe maszyny lub urządzenia oraz ustalać przebieg ich montażu i demontażu;
8) określać parametry maszyn i urządzeń elektrycznych na podstawie tabliczki znamionowej oraz rozróżniać na schematach elementy obwodu elektrycznego;
9) rozróżniać układy zabezpieczeń;
10) dokonywać pomiaru natężenia prądu i mocy w obwodach prądu stałego oraz przemiennego jedno- i trójfazowego;
11) rozróżniać instalacje mieszkaniowe i przemysłowe oraz połączenia odbiorników szeregowo, równolegle, w gwiazdę i w trójkąt;
12) rozróżniać uziemienie ochronne, uziom, przewód uziemiający i zerowanie oraz dokonywać pomiaru rezystancji izolacji i rezystancji uziemienia;
13) wskazywać różnice w budowie i pracy między prądnicą, silnikiem i transformatorem;
14) rozróżniać podstawowe elementy elektroniczne oraz podstawowe elementy układów sterowania;
15) rozróżniać elementy układów automatyki przemysłowej oraz interpretować proste schematy układów automatycznej regulacji;
16) rozróżniać elementy napędów hydraulicznych i pneumatycznych oraz określać ich przeznaczenie;
17) czytać schematy układów pneumatycznych i hydraulicznych;
18) charakteryzować sprężarki i wentylatory oraz wskazywać ich wykorzystanie w procesach odlewniczych;
19) rozróżniać urządzenia transportowe stosowane w procesach wytwarzania odlewów oraz określać ich przeznaczenie;
20) rozróżniać urządzenia stosowane do obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej odlewów;
21) charakteryzować maszyny i urządzenia stosowane do przerobu materiałów, mas formierskich i rdzeniowych;
22) charakteryzować maszyny i urządzenia podstawowe oraz pomocnicze wykorzystywane w procesach wytwarzania form i rdzeni;
23) charakteryzować piece odlewnicze oraz urządzenia do zalewania form;
24) charakteryzować maszyny i urządzenia do wybijania, oczyszczania i wykańczania odlewów;
25) rozróżniać maszyny i urządzenia do formowania i odlewania metodami specjalnymi;
26) oceniać korzyści wynikające z automatyzacji procesów wytwarzania odlewów;
27) określać zależności między tarciem a smarowaniem;
28) rozróżniać zjawiska fizyko-chemiczne towarzyszące procesom destrukcyjnym w eksploatacji maszyn i urządzeń odlewniczych;
29) rozróżniać układy smarowania maszyn i urządzeń;
30) rozpoznawać stan techniczny użytkowanych maszyn i urządzeń;
31) charakteryzować rodzaje obsług i wykazywać ich wpływ na prawidłową pracę maszyn i urządzeń;
32) posługiwać się dokumentacją techniczno-ruchową (DTR), PN-ISO i literaturą techniczną;
33) przestrzegać przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz dozoru technicznego podczas użytkowania i obsługiwania maszyn i urządzeń w odlewni.
2. Treści kształcenia (działy programowe)
Treści kształcenia są ujęte w następujących działach programowych:
1) rysunek techniczny;
2) tolerancje, pasowania i chropowatość powierzchni;
3) podstawy mechaniki i wytrzymałości materiałów;
4) elementy maszyn;
5) montaż i demontaż;
6) elementy elektrotechniki i elektroniki;
7) mechaniczne urządzenia automatyki przemysłowej;
8) napędy hydrauliczne i pneumatyczne;
9) sprężarki i wentylatory;
10) urządzenia transportu wewnętrznego;
11) urządzenia do obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej;
12) urządzenia do przeróbki materiałów i mas formierskich;
13) maszyny formierskie i rdzeniarskie;
14) piece odlewnicze;
15) maszyny i urządzenia do wybijania i oczyszczania odlewów;
16) maszyny i urządzenia do specjalnych metod odlewania;
17) kompleksowa mechanizacja i automatyzacja w odlewni;
18) tarcie i smarowanie w maszynach;
19) zużycie części maszyn i ocena stanu technicznego;
20) użytkowanie maszyn i urządzeń;
21) obsługiwanie maszyn i urządzeń;
22) przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska oraz przepisy dozoru technicznego.
BLOK: TECHNOLOGICZNY
1. Cele kształcenia
Uczeń (słuchacz) w wyniku kształcenia powinien umieć:
1) rozróżniać materiały niemetalowe wykorzystywane w eksploatacji maszyn i urządzeń oraz procesach technologicznych wytwarzania odlewów;
2) rozróżniać materiały ogniotrwałe oraz uzasadniać ich dobór i zastosowanie jako tworzywa konstrukcyjne w budowie pieców i kadzi odlewniczych;
3) określać właściwości metali i ich stopów oraz wskazywać na znaczenie ich oceny w procesach kontroli materiałów wsadowych i odlewów;
4) rozróżniać gatunki, właściwości i zastosowanie stopów Fe-C, metali nieżelaznych i ich stopów;
5) oceniać wpływ składników strukturalnych żeliwa i staliwa na ich właściwości;
6) rozpoznawać zjawiska korozyjne i ich skutki, wskazywać sposoby ochrony przed korozją w procesach eksploatacji i produkcji odlewów;
7) rozróżniać cechy charakterystyczne rodzajów obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej oraz określać ich wykorzystanie w produkcji odlewów;
8) rozróżniać materiały stosowane w modelarstwie odlewniczym;
9) określać funkcje i przeznaczenie elementów oprzyrządowania odlewniczego;
10) charakteryzować sposoby przeróbki materiałów i mas formierskich oraz określać ich przeznaczenie;
11) sprawdzać podstawowe właściwości materiałów i mas formierskich oraz oceniać ich wpływ na jakość odlewów;
12) przygotowywać, odświeżać i regenerować masy formierskie zgodnie z instrukcją;
13) klasyfikować i charakteryzować ręczne i mechaniczne metody wytwarzania form i rdzeni piaskowych;
14) wykonywać formy i rdzenie metodami formowania ręcznego, w zmechanizowanych stanowiskach, gniazdach i liniach produkcyjnych;
15) składać i przygotowywać do zalewania formy odlewnicze oraz oceniać ich stan;
16) ładować wsad i prowadzić wytop podstawowych stopów odlewniczych zgodnie z instrukcjami technologicznymi;
17) klasyfikować i charakteryzować specjalne metody odlewania;
18) charakteryzować układy wlewowe i określać ich wpływ na jakość odlewów;
19) objaśniać zjawiska zachodzące w formie po zalaniu ciekłym metalem oraz oceniać skutki powstawania gazów, stygnięcia i skurczu metalu w formie;
20) wybijać, oczyszczać i wykańczać odlewy;
21) klasyfikować i kwalifikować wady odlewnicze oraz wskazywać przyczyny ich powstawania;
22) naprawiać usuwalne wady odlewów;
23) wykonywać podstawowe operacje obróbki ręcznej i mechanicznej skrawaniem;
24) lutować, kleić i wykonywać pod nadzorem operacje spawania elektrycznego i gazowego;
25) wykonywać czynności konserwacyjne, prace montażowo-demontażowe, drobne naprawy, wymianę części, regulację zespołów i całego urządzenia oraz


























Strona główna
