Strona główna
Uwaga: Widoczny niżej tekst jest nieaktualny. Od czasu jego opublikowania pojawił się inny akt prawny (lub kilka aktów),
zmieniający w jakimś zakresie widoczny tu tekst lub uchylający ten akt. Nasz serwis internetowy nie zawiera tekstów ujednoliconych.
Akt prawny opublikowany przez 
ROZPORZĄDZENIE
RADY MINISTRÓW
z dnia 6 lutego 2001 r.
w sprawie Pełnomocnika Rządu do Spraw Repatriacji.
(Dz. U. z dnia 9 lutego 2001 r.)
Na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. Nr 106, poz. 1118) oraz art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów (Dz. U. z 1999 r. Nr 82, poz. 929 i z 2000 r. Nr 120, poz. 1268) zarządza się, co następuje:
§ 1. 1. Ustanawia się Pełnomocnika Rządu do Spraw Repatriacji, zwanego dalej "Pełnomocnikiem".
2. Pełnomocnika ustanawia się w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji.
§ 2. Do zadań Pełnomocnika należy podejmowanie działań niezbędnych do realizacji przepisów ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz. U. nr 106, poz. 1118), zwanej dalej "ustawą", ze szczególnym uwzględnieniem repatriacji z azjatyckich terenów byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, a w szczególności:
1) zapewnienie współdziałania organów administracji rządowej w zakresie realizacji zadań wynikających z ustawy,
2) zapewnienie współdziałania organów administracji rządowej z organami samorządu terytorialnego w zakresie realizacji zadań wynikających z ustawy,
3) zapewnienie przepływu informacji dotyczących procesu repatriacji między organami realizującymi zadania wynikające z ustawy,
4) współdziałanie, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw zagranicznych, z władzami państw, w których zamieszkują osoby ubiegające się o repatriację,
5) opiniowanie przygotowywanych projektów aktów prawnych dotyczących repatriacji,
6) opiniowanie wniosków o podział rezerwy celowej budżetu państwa "Pomoc dla repatriantów".
§ 3. 1. W toku realizacji zadań Pełnomocnik współdziała z organami administracji rządowej i uzyskuje ich pomoc.
2. Organy administracji rządowej są obowiązane do współdziałania i udzielania pomocy Pełnomocnikowi w realizacji jego zadań, w szczególności przez udostępnianie mu niezbędnych informacji.
§ 4. Pełnomocnik może zlecać przeprowadzanie ekspertyz w sprawach związanych z wykonywaniem zadań wynikających z ustawy.
§ 5. Pełnomocnik informuje ministra właściwego do spraw wewnętrznych o wszystkich zagrożeniach w realizacji zadań wynikających z ustawy.
§ 6. 1. Nadzór nad działalnością Pełnomocnika sprawuje minister właściwy do spraw wewnętrznych.
2. Pełnomocnik przedstawia ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych analizy, oceny i wnioski związane z zakresem jego zadań oraz okresowe sprawozdania ze swojej działalności.
§ 7. Obsługę merytoryczną, organizacyjno-prawną, techniczną i kancelaryjno-biurową zapewnia Pełnomocnikowi Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji.
§ 8. Wydatki związane z działalnością Pełnomocnika są pokrywane z budżetu państwa w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.
§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 15 lutego 2001 r.
